i
Legenda
1
Organizacja FN
2
Współorganizacja
3
Organizator zewnętrzny
4
Koncert poza siedzibą
Zobacz repertuar

Narodowa dla Niepodległej

Koncerty z okazji 100. rocznicy odzyskania Niepodległości

6, 7, 9/10 listopada 2018

Więcej...

Transmisje online

Najbliższa transmisja
prosto z Sali Koncertowej
8 grudnia, godz. 18:00

Więcej...
przejdź do listy

Przed piątkowym koncertem, o godz. 18:30 zapraszamy na wykład wprowadzający, który przygotował i poprowadzi Bartosz Kamiński.

 

Niewiele brakowało, by kompozytorska kariera Rachmaninowa zakończyła się na I Symfonii – jej premiera (Petersburg, 1897) okazała się katastrofą, spowodowaną głównie fatalnym wykonaniem pod batutą niedysponowanego Głazunowa. Stało się to przyczyną poważnego nerwowego kryzysu młodego autora. Szczęśliwie sukces jego II Koncertu fortepianowego (1900) przywrócił mu wiarę we własne siły. Do feralnej symfonii nigdy już nie powrócił, nie zabrał też jej (później zaginionej) partytury opuszczając na zawsze Rosję. Szczęśliwie w latach 40. odnaleziono komplet orkiestrowych głosów pozwalający na edycję i nowe odkrycie długo zapomnianego utworu. Doczekał się niebawem doskonałych interpretacji objawiając się słuchaczom jako coś znaczenie więcej niż tylko ciekawostka‑juwenilium. Ponowne wykonanie w Leningradzie zwróciło uwagę na wielkie walory późnoromantycznego dzieła o spójnej, świetnie wyważonej formie, ciekawych tematach i barwnej instrumentacji. Do jego światowej popularności przyczyniło się wykonanie Ormandy’ego i Orkiestry Filadelfijskiej (1948), w ramach pierwszego w dziejach koncertu transmitowanego w telewizji.

Utwór Samuela Barbera ukończony w 1936 roku nosił pierwotnie tytuł Symphony in One Movement. Autor dedykował go wieloletniemu partnerowi, włoskiemu kompozytorowi Gian Carlo Menottiemu. Mimo anonsowanej tytułem jednoczęściowości dzieło (ujęte w cztery zróżnicowane tempami fazy) nawiązuje do tradycyjnej cyklicznej formy, potraktowanej tu jednak integralnie – na podobieństwo np. Siódmej Sibeliusa.

André Previn należy do najbardziej zasłużonych i najbarwniejszych postaci amerykańskiej oraz światowej muzycznej sceny. Urodzony w Berlinie (1929), jako dziecko wyemigrował z rodziną do USA. W latach 50. rozwijał karierę przede wszystkim jazzowego pianisty, ale też często występował w repertuarze klasycznym. W kolejnej dekadzie z sukcesami skupił się na pracy dyrygenckiej. Poza USA nieco mniej znana jest kompozytorska aktywność Previna, początkowo skupiająca się na muzyce filmowej – miarą sukcesu są aż 4 Oscary, m.in. za My Fair Lady George’a Cukora oraz za aranżację dla potrzeb filmu opery Porgy and Bess Gershwina. W latach 70. i później coraz częściej tworzył autonomiczną muzykę koncertową wielu form i gatunków. Do jego późnych dzieł należy prezentowany Koncert podwójny.

Koncerty
Pokaż minione koncerty
Filharmonia Narodowa
Pobierz aplikację
Prawa autorskie © 2016 Filharmonia Narodowa Realizacja: ActiveDesign