i
Legenda
1
Organizacja FN
2
Współorganizacja
3
Organizator zewnętrzny
4
Koncert poza siedzibą
Zobacz repertuar

Zakończenie sezonu artystycznego 2018/19

Zespoły Filharmonii Narodowej
Kaspszyk / Bendžiūnaitė / Mayer
pt. 31.05, 19:30
sob., 1.06, 18:00

Więcej...

Transmisje online

Najbliższa transmisja
Zakończenie sezonu artystycznego 2018/19

sobota, 1 czerwca, 18:00

Więcej...

Koncert symfoniczny

Tbilisi Symphony Orchestra
Vakhtang Kakhidze, Anna Tchania

niedz., 26.05, godz. 18:00

Więcej...
przejdź do listy

 

Ze względów osobistych Ben Gernon odwołał swój przyjazd do Warszawy na koncerty 26 i 27 kwietnia. Zastąpi go w niezmienionym programie Maciej Tomasiewicz.
Za tę zmianę przepraszamy.

 

O godz. 18:30 (Sala Kameralna) zapraszamy na wykład Adama Suprynowicza, zatytułowany Ku niezadowoleniu. Losy przebojów sal koncertowych.

 

Wiosnę roku 1878 Piotr Czajkowski spędzał nad Jeziorem Genewskim, lecząc duchowe rany po katastrofalnym, trzymiesięcznym małżeństwie. Pośród alpejskiego krajobrazu depresja ustąpiła, a odprężenie i optymizm szybko znalazły wyraz w nowym dziele: był nim Koncert skrzypcowy D-dur, jedyny na ten instrument w twórczości Czajkowskiego, zarazem kamień milowy w dziejach wiolinistyki. Przeważają w nim nastroje od pogodnego liryzmu, po żywiołową radość i witalność, wyrażaną motywami szybkich rosyjskich tańców w finale. Pierwotny adresat dedykacji, słynny skrzypek Leopold Auer odmówił jej przyjęcia, nazywając koncert niewykonalnym. Dopiero po trzech latach wykonania podjął się Adolf Brodski.

Muzyka baletowa do Romea i Julii zamówiona u Prokofiewa powstała w połowie 1935. Jednak, projekt zderzył się z ponurą sowiecką rzeczywistością. Muzyka Prokofiewa po wstępnym przesłuchaniu została przez dyrekcję leningradzkiego teatru odrzucona jako... nietaneczna. W porównaniu do śmiałej formalnie i brzmieniowo twórczości poprzednich dekad utwór jawi się jako wręcz retrospektywny – cechuje go bogata i atrakcyjna, lecz raczej tradycyjna harmonika, pełne liryzmu, ekspresyjne linie melodii, żywa charakterystyka postaci identyfikowanych powracającymi motywami. Jednak, podstawowym zarzutem konserwatywnych rosyjskich choreografów była zbytnia autonomia muzyki, mnogość „nietanecznych” epizodów, skomplikowane rytmy oraz jakoby niedogodna dla tancerzy, zbyt subtelna orkiestracja. Wobec niemożności wystawienia Romea i Julii na scenach ZSRR kompozytor w roku 1936 stworzył dwie suity orkiestrowe (do których w roku 1946 doszła trzecia). Ta wersja zdobyła znaczną popularność, sam zaś balet – dziś kanoniczna pozycja repertuaru – na powszechne uznanie czekać musiał jeszcze wiele lat.

 

Na koncert zaprasza Strategiczny Mecenas Roku Filharmonii Narodowej - PKO Bank Polski

Koncerty
Pokaż minione koncerty
Filharmonia Narodowa
Pobierz aplikację
Prawa autorskie © 2016 Filharmonia Narodowa Realizacja: ActiveDesign