i
Legenda
1
Organizacja FN
2
Współorganizacja
3
Organizator zewnętrzny
4
Koncert poza siedzibą
Zobacz repertuar

Koncert symfoniczny

OFN / Wit / Lugansky
Rachmaninow

pt., 23.02, 19:30
sob., 24.02, 18:00

Więcej

Orkiestry świata

Litewska Narodowa Orkiestra Symfoniczna
Mirga Gražinytė-Tyla

środa, 28.02, 19:00

Więcej

Po prostu... Filharmonia!

Projekt 4: Prawda źródeł i prawda stylizacji

koncerty 11 i 15 marca

Więcej

Transmisje online w sezonie 2017/2018

Harmonogram transmisji

Najbliższy koncert
7 kwietnia 2018

Więcej
przejdź do listy

Monograficzny wieczór poświęcony muzyce Johannesa Brahmsa w przeddzień 120. rocznicy jego śmierci przywoła trzy arcydzieła symfoniki mistrza, rodem z Hamburga, który większość życia związał z Wiedniem.

Uwertura tragiczna powstała w jednym twórczym impulsie z pogodną Uwerturą akademicką – latem 1880. Tworzenie par kompozycji, dopełniających się nastrojem, było dość typowe dla Brahmsa. Wbrew sugestiom współczesnych (dostrzegających tu np. preludium do Fausta Goethego) utwór nie posiada literackiego programu, jest tylko efektownym muzycznym wyrazem nastrojów dramatycznego wzburzenia, potęgowanych przez najobszerniejszy aparat orkiestrowy, jakiego użył Brahms. We wcześniejszym o dwa lata, epokowym Koncercie skrzypcowym współcześni krytycy widzieli raczej „symfonię ze skrzypcami solo”. Utwór jest najważniejszym echem wieloletniej, choć wystawianej na ciężkie próby artystycznej przyjaźni Brahmsa i wielkiego skrzypka Josepha Joachima. Partia solowa była przedmiotem intensywnych konsultacji obu muzyków, a lipska premiera dzieła w wykonaniu adresata dedykacji (1 stycznia 1879 roku) wzbudziła spore kontrowersje; wielu skrzypków (w tym m.in. Wieniawski, Sarasate) odmawiało jego wykonywania, powtarzając opinię (przypisywaną Bülowowi), iż jest to koncert „przeciw skrzypcom”, instrument solowy jest tu bowiem – podobnie jak w koncertach fortepianowych Brahmsa – organicznie wpleciony w bardzo bogatą i samodzielną partię orkiestry, a jego partia, mimo że bardzo wymagająca i fakturalnie bogata, stroni od błahej popisowości. Jednak entuzjazm i autorytet Joachima sprawiły, że dzieło utorowało sobie drogę na koncertowe estrady i szybko doceniono ogromną wartość tej nowatorskiej, odkrywczej i arcytrudnej kompozycji, którą upodobali sobie najwięksi skrzypkowie XX (i XXI) stulecia. Późna IV Symfonia (1884), elegijna i nostalgiczna, pełna emocji i tych intymnych, i bardzo ekstrawertycznych, to utwór zawsze głęboko wzruszający i zachwycający. Wielkie wrażenie wywiera zwłaszcza jej finał w nietypowej formie passacaglii (wariacji opartych na powtarzalnym modelu basowo-harmonicznym, tu nawiązującym do końcowego fragmentu kantaty Nach dir, Herr, verlanget mich BWV 150 Jana Sebastiana Bacha, którego Brahms był oddanym wielbicielem, a także edytorem jego dzieł). Także to dzieło wyprzedziło swą epokę, nawet największy apologeta twórczości Brahmsa, wpływowy wiedeński krytyk Eduard Hanslick wyrażał się o nim z dystansem, a pierwsze wykonania, choć nagradzane owacjami, przyjmowano bardziej z respektem niż zachwytem. Pięknej odpowiedzi na krytyczne głosy udzieliła przyjaciółka kompozytora, Elisabeth von Herzogenberg: „To mały świat dla mądrych i rozumnych, w niewielkim tylko stopniu dostępny ludowi kroczącemu w ciemnościach...”.

Koncerty
Pokaż minione koncerty
Więcej Kup bilet Po prostu... Filharmonia!
Prawda źródeł i prawda stylizacji - Prawdziwe tango?
Maruja Pacheco Huergo - El adios Juan de Dios Filiberto - Quejas de bandoneón Astor Piazzolla - Prepárense Astor Piazzolla - Triunfal Marcos Larossa / José Canet - Los cosos de al ‘lao Virgilio Expósito - Naranjo en Flor Feliciano Latassa - Gran Hotel Victoria Edgardo Donato - Julián Ramiro Gallo - Don Alfredo Alejandro Junnissi - El estribo Alfredo Zitarrosa - El violin de Becho Emilio Balcarce - Si sos brujo Przerwa [15'] Lucas Kohan / Wilson Saliwonczyk - La milonga Osvaldo Pedro Pugliese - Malandraca Homero Manzi / Sebastián Piana - Viejo ciego Aníbal Troilo - La última curda Astor Piazzolla - Milonga del Angel Astor Piazzolla - Tanguisimo Sebastián Piana - Caseron de tejas Carlos Gardel / Alfredo Le Pera - Sus ojos se cerraron Osvaldo Ruggiero - Catuzo Emilio Balcarce / Ítalo Curio - Cuando caigan las hojas Osvaldo Pedro Pugliese - Negracha
Filharmonia Narodowa
Pobierz aplikację
Prawa autorskie © 2016 Filharmonia Narodowa Realizacja: ActiveDesign