i
Legenda
1
Organizacja FN
2
Współorganizacja
3
Organizator zewnętrzny
4
Koncert poza siedzibą
Zobacz repertuar

Koncert symfoniczny

OFN / Wit / Lugansky
Rachmaninow

pt., 23.02, 19:30
sob., 24.02, 18:00

Więcej

Orkiestry świata

Litewska Narodowa Orkiestra Symfoniczna
Mirga Gražinytė-Tyla

środa, 28.02, 19:00

Więcej

Po prostu... Filharmonia!

Projekt 4: Prawda źródeł i prawda stylizacji

koncerty 11 i 15 marca

Więcej

Transmisje online w sezonie 2017/2018

Harmonogram transmisji

Najbliższy koncert
7 kwietnia 2018

Więcej
Powrót do listy koncertów

Repertuar

Koncert symfoniczny
Rodzaj koncertu: symfoniczny
Sala: Koncertowa
Abonament: B1 - Koncerty symfoniczne, Z1 - Złoty abonament
Cena: 25-60 zł
Wykonawcy
Program
Ottorino Respighi
- Uwertura do opery Belfagor [11’]
Gija Kanczeli
- Styx na altówkę, chór i orkiestrę [34’]
Przerwa [20']
Richard Strauss
- Tako rzecze Zaratustra op. 30 [33']

Włoski kompozytor Ottorino Respighi jest obecny na koncertowych estradach przede wszystkim jako autor barwnych poematów symfonicznych tworzących sławny „Tryptyk rzymski”. W niemal całkowite zapomnienie popadły natomiast liczne i popularne za życia twórcy opery. Tę część jego spuścizny przypomni uwertura do Belfagora, dwuaktowej commedia lirica z 1923 na motywach renesansowej noweli Machiavellego.

Wiele dzieł muzycznych zasłynęło genialnymi „gestami otwarcia”, które stały się motywami doskonale znanymi i rozpoznawalnymi na całym globie – należy do nich m.in. początek poematu symfonicznego Also sprach Zarathustra Richarda Straussa (1896): niesamowita, pełna potęgi i patosu fanfara (ilustrująca majestat wschodzącego słońca) z archetypicznymi kwintami i akordem C-dur, wzmocnionym organowym pleno. Inspiracją dla dzieła był sławny traktat Friedricha Nietzschego: Tako rzecze Zaratustra. Skomponowany 10 lat po jego wydaniu poemat Straussa to ogromnie ciekawią i jedna z niewielu próba muzycznego opisania nie zdarzeń, czy postaci lecz idei i filozoficznych refleksji, anonsowanych tytułami dziewięciu ogniw rozbudowanego cyklu (nawiązują one do intrygujących tytułów rozdziałów rozprawy). Jest to oczywiście możliwe jedynie w warstwie głęboko symbolicznej, stąd odwołanie się do środków całkowicie odmiennych niż te ilustracyjne, wręcz onomatopeiczne spotykane w innych programowych poematach Straussa.

Styks, mityczna rzeka którą przekraczały dusze umarłych dała tytuł niezwykle oryginalnemu, pełnemu mistycyzmu utworowi. Jego autor, wybitny gruziński kompozytor Gija Kanczeli składa w nim hołd swym przyjaciołom, zmarłym w latach 90.  Byli to podziwiani przez niego: Avet Terterian i Alfred Schnittke – ich imiona usłyszeć będzie można w partii chóru.

Piotr Maculewicz

Filharmonia Narodowa
Pobierz aplikację
Prawa autorskie © 2016 Filharmonia Narodowa Realizacja: ActiveDesign