i
Legenda
1
Organizacja FN
2
Współorganizacja
3
Organizator zewnętrzny
4
Koncert poza siedzibą
Zobacz repertuar

Program sezonu 2018/2019

Repertuar nowego sezonu FN
już dostępny na naszej stronie!

Więcej...

Orkiestra Filharmonii Narodowej

Dyrektor Artystyczny FN
JACEK KASPSZYK

Więcej...

Chór Filharmonii Narodowej

Dyrektor Chóru
Bartosz Michałowski

Więcej...

Transmisje online w sezonie 2018/2019

Harmonogram transmisji internetowych naszych koncertów
Więcej...
Powrót do listy koncertów

Repertuar

Koncert symfoniczny
Rodzaj koncertu: symfoniczny
Sala: Koncertowa
Abonament: C2 - Koncerty symfoniczne, Z2 - Złoty abonament
Cena: 25-60 zł
Wykonawcy
Program
Kurt Weill
- Suita z Opery za trzy grosze [20']
Reinhold Glière
- Koncert na harfę i orkiestrę Es-dur op. 74 [26’]
Przerwa [20']
Jacques Ibert
- Divertissement [15’]
George Gershwin
- Amerykanin w Paryżu [16’]

Ciekawie zestawiony program koncertu przywoła kompozycje, które łączy czas powstania: trzy z czterech powstały w latach 1928-29, w samym środku dwudziestolecia międzywojennego stanowiącego prawdziwy tygiel – rodziły się w nim, mieszały i rywalizowały rozmaite nurty i style. Sztuka, także muzyka żywo odzwierciedlała przemiany społeczne i niepokoje polityczne tego czasu.

Czy można dźwiękami sportretować miasto, jego życie, mieszkańców, urodę, duszę? Podejmowano takie próby – zwłaszcza konstruktywizm lat 20. minionego stulecia lubował się w naśladowaniu miejskiego żywiołu; chętnie też sięgano po muzyczne onomatopeje – te szczególne sławne to klaksony z poematu symfonicznego Amerykanin w Paryżu George’a Gershwina z 1929. Echem fascynacji kompozytora olśniewającą metropolią, którą miał okazję poznać jest oszałamiająca i dowcipna fuzja motywów stanowiących pastisz muzyki miejscowej, rodem z kabaretów i rewii (także sal koncertowych) z jazzem i bluesem, obecnymi już wówczas nad Sekwaną i przypominającymi turyście o zamorskiej ojczyźnie. Divertissement Jacquesa Iberta (także 1929), płodnego twórcy zapomnianych dziś oper i wciąż lubianych kompozycji fortepianowych oraz kameralnych powstało jako fragment muzyki incydentalnej do błahej farsy teatralnej Eugène’a Labiche’a, ilustrując adekwatnie pełną humoru akcję (komedia omyłek w trakcie przygotowań do ślubu). Całkowicie odmienny ideowo wobec tej burżuazyjnej muzyki biegun stanowi epokowa Opera za trzy grosze Kurta Weila do słów Bertolda Brechta (1928) zjadliwa, lewicowa satyra społeczna, której ostrze godzi w drapieżny kapitalizm. Zarazem sama muzyka Weila zgodnie z ówczesną modą także sięga po elementy jazzu, piosenki kabaretowej, kawiarnianego tańca i w tej pastiszowej konwencji bardzo ciekawie koresponduje z pozostałymi, współczesnymi sobie kompozycjami wieczoru.

Postać Reinholda Gliera służyć może za przykład niezwykłych narodowościowych komplikacji, których tyglem była Europa Środkowa XIX w. Syn niemieckiego muzyka-imigranta Ernsta Gliera oraz Polki Józefy Korczak przyszedł na świat (1875) w ukraińskim Kijowie pozostającym wówczas pod berłem rosyjskich carów. Studiował w Moskwie, a przyjęty głównie na użytek wydawnictw, wariant pisowni nazwiska (Glière) sprawiał, że niesłusznie miano go za kompozytora o francuskich korzeniach. Jako że większą część dojrzałej kariery spędził w ZSRR w leksykonach zwykle określa się go mianem kompozytora radzieckiego. Z jego bogatej twórczości utrzymanej w postromantycznym duchu, z silnymi akcentami narodowej muzyki rosyjskiej, ale niewolnej też od impresjonistycznej wrażliwości barwowej, największą popularnością poza Rosją cieszy się uroczy Koncert na harfę (1938), ulubiona i kanoniczna pozycja repertuaru wirtuozów tego instrumentu.

Piotr Maculewicz

Filharmonia Narodowa
Pobierz aplikację
Prawa autorskie © 2016 Filharmonia Narodowa Realizacja: ActiveDesign