i
Legenda
1
Organizacja FN
2
Współorganizacja
3
Organizator zewnętrzny
4
Koncert poza siedzibą
Zobacz repertuar

Program sezonu 2018/2019

Repertuar nowego sezonu FN
już dostępny na naszej stronie!

Więcej...

Orkiestra Filharmonii Narodowej

Dyrektor Artystyczny FN
JACEK KASPSZYK

Więcej...

Chór Filharmonii Narodowej

Dyrektor Chóru
Bartosz Michałowski

Więcej...
Powrót do listy koncertów

Repertuar

Nad mapą barokowej EuropyGdy do Lubeki wędrowano po naukę
Rodzaj koncertu: Po prostu... Filharmonia!
Sala: Kameralna
Abonament: PPF1 - Po prostu... Filharmonia!
Cena: dorośli 30 zł, młodzież 15 zł
Wykonawcy
Program
Johann Sebastian Bach
- Sonata G-dur na skrzypce i b.c. BWV 1021
Dietrich Buxtehude
- Sonaty triowe z op. 1 i 2 (wybór)
Johann Sebastian Bach
- Sonata G-dur BWV 1027/1039

Projekt 1: Nad mapą barokowej Europy

Stare mapy nie tylko różnią się od współczesnych techniką sporządzenia – sposobem wykreślania, dokładnością odwzorowania granic czy doborem szczegółów. Są chyba przede wszystkim dokumentem czasu – świadectwem tego, jak postrzegano świat kilkaset lat temu. Muzyczna mapa barokowej Europy pewnie w dużej części pokrywałaby się z mapą najważniejszych politycznych podziałów (ukazujących główne potęgi), ale detale kartograficznego zapisu mogłyby okazać się bardzo frapujące. Główne granice stylistyczne należałoby wytyczyć między muzyką francuską, włoską i niemiecką. Każda z tych krain miała w XVIII wieku własny, specyficzny koloryt. Włochy były zmysłowe i emocjonalne, Francja swojej specyfiki upatrywała w akcentowaniu wyrafinowania tańca i taneczności, a Niemcy zwykle utożsamiano z uprzywilejowaniem pierwiastka konstrukcyjnego, szczególnie kunsztu kontrapunktycznego. Muzyczni kartografowie ostatnio dodają do tych głównych krain europejskich również coraz więcej szczegółów stylu z polskiego pogranicza. Na barokowej mapie należałoby wyróżnić Saksonię – matecznik rodziny Bachów, a także jednego z największych erudytów muzycznych – Georga Philippa Telemanna.

 

Gdy do Lubeki wędrowano po naukę

Jednym z najchętniej omawianych i przywoływanych anegdotycznie epizodów biografii Johanna Sebastiana Bacha jest słynna piesza wycieczka do Lubeki na przełomie lat 1705/1706. Młody i ambitny organista kościoła Nowego w Arnstadt (Bach miał zaledwie 18 lat, gdy 9 sierpnia 1703 roku objął to stanowisko) – marzył o spotkaniu z legendarnym Dietrichem Buxtehudem, jak z nikim innym. Buxtehude piastował w tamtym czasie stanowisko organisty kościoła Mariackiego, ale dysponował pełną swobodą realizowania własnych przedsięwzięć artystycznych i impresaryjnych. Dla Bacha stał się synonimem nowoczesnego miejskiego kapelmistrza. Buxtehude prowadził aktywne życie koncertującego wirtuoza, podróżował, miał liczne grono uczniów. Jego publiczne recitale w Lubece wyznaczyły nowy standard w dziedzinie formy i rozmiarów, organizował specjalne koncerty wieczorne, na ich potrzeby stworzył pierwowzór wieloczęściowego niemieckiego oratorium. W końcu wydał dwie kolekcje sonat – Opus 1 w 1694, Opus 2 – dwa lata później. Był więc wzorem – z jego doświadczeń Bach skorzystał wiele lat później w czasach swego kantoratu w kościele św. Tomasza w Lipsku. Doświadczenia artystyczne i kompozytorskie, które wyniósł z kilkutygodniowego pobytu w Lubece były jednak najcenniejsze. Zaowocowały przede wszystkim udoskonaleniem własnego stylu i techniki kontrapunktycznej. Pobyt na Północy z planowanych czterech tygodni przedłużył się ponad dwukrotnie. Po powrocie do Arnstadt młody Johann Sebastian musiał się gęsto przed konsystorzem tłumaczyć za samowolne przedłużenie urlopu i niewypełnianie powierzonych mu obowiązków. Ale bilans zysków i strat był oczywisty.

Marcin Majchrowski

 

 

Filharmonia Narodowa
Pobierz aplikację
Prawa autorskie © 2016 Filharmonia Narodowa Realizacja: ActiveDesign