Inauguracja jubileuszowego sezonu artystycznego 2021/2022 Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Inauguracja jubileuszowego sezonu artystycznego 2021/2022
Krzysztof Jabłoński, fot. archiwum artysty

Trudno uwierzyć, że jedno z najsławniejszych i najpopularniejszych dzieł literatury fortepianowej, I Koncert fortepianowy Piotra Czajkowskiego, którego początkowe akordy stały się wręcz emblematem muzyki swego autora, podczas przedpremierowej prezentacji w moskiewskim Konserwatorium spotkało się z chłodnym przyjęciem, a jedną z osób, które wyraziły się o utworze szczególnie krytycznie był wielki pianista Nikołaj Rubinstein. Ta opinia dotknęła Czajkowskiego – anulował dedykację dla Rubinsteina, a nowym jej adresatem został pierwszy wykonawca dzieła, Hans von Bülow. Po dobrym przyjęciu w USA, w Europie dzieło nadal budziło skrajne opinie. Nikt nie pozostawał wobec niego obojętny, a w końcu nawet Rubinstein „przeprosił się” z Koncertem b-moll i stał się jego znakomitym interpretatorem, a utwór wszedł na stałe do kanonu koncertowej literatury.

Pochodząca z początku XIX wieku kolekcja tekstów niemieckich pieśni ludowych i wierszy zebrana przez Joachima von Arnima i Clemensa Brentano – Des Knaben Wunderhorn – najsilniejsze odbicie znalazła w twórczości Gustava Mahlera. Opracował on wybrane utwory w pieśniowej szacie, a każda z czterech pierwszych jego symfonii (nawet instrumentalna Pierwsza) zawiera aluzje i cytaty z Czarodziejskiego rogu. Czwarta, ukończona w 1900 roku, zamyka tę kartę – swoistą symfoniczną „tetralogię”, pełną wzajemnych odniesień i ukrytych programów, przywołując w finale zachwycającą w swej prostocie pieśń Das himmlische Leben (Niebiańskie życie). To symfonia diametralnie odmienna od kolejnej, Piątej (zapraszamy na nią 29 i 30 kwietnia), o niemal tradycyjnej architektonice, nastroju radości i pogody, i o mniejszym i traktowanym bardziej kameralnie orkiestrowym aparacie.

Ponad ćwierć wieku powstawało monumentalne Polskie Requiem Krzysztofa Pendereckiego, a każda jego część (począwszy od poruszającej Lacrimosa, zamówionej przez Lecha Wałęsę na 10. rocznicę tragedii grudnia ‘70) stawała się muzycznym epitafium dla różnych postaci i wydarzeń, a zarazem wielką syntezą twórczych poszukiwań autora w zakresie zawsze mu bliskiej muzyki oratoryjnej.

Na koncert zaprasza PKO Bank Polski - Strategiczny Mecenas Roku Filharmonii Narodowej
Zamknij

Bartosz Michałowski

Od 2017 roku Dyrektor Chóru Filharmonii Narodowej w Warszawie.

Ukończył z wyróżnieniem wydział dyrygentury chóralnej Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu. W latach 1998–2005 był asystentem prof. Stefana Stuligrosza i dyrygentem Chóru Filharmonii Poznańskiej. Z Poznańskimi Słowikami koncertował wielokrotnie w Niemczech, Francji, Hiszpanii, Belgii, Holandii, Danii, Szwecji, Włoszech, Austrii, Szwajcarii, Czechach, na Litwie, w Rosji i w Japonii. Jest laureatem nagrody L’Orphée d’Or 2015, przyznanej przez Académie du Disque Lyrique w Paryżu, nominacji do Fryderyka 2015 za dwupłytowy album z muzyką Pasquale Anfossiego, zdobywcą Złotej Płyty, a także zwycięzcą IX Ogólnopolskiego Konkursu Dyrygentów Chóralnych, w którym przyznano mu również nagrodę specjalną za świadomość pracy nad emisją głosu w zespole chóralnym.

Bartosz Michałowski jest założycielem, dyrektorem artystycznym i dyrygentem Poznańskiego Chóru Kameralnego, jednego z najlepszych polskich zespołów tego typu. Jest również pomysłodawcą i dyrektorem Ogólnopolskiego Konkursu Kompozytorskiego Opus 966. Artysta jest twórcą warsztatów kompozytorskich dla dzieci i młodzieży „Pisz muzykę – to proste!”, a także współautorem projektu „Obrazogranie”, realizowanego z Muzeum Narodowym w ramach Biennale sztuki dla dziecka w Poznaniu.

Wraz z Poznańskim Chórem Kameralnym był oklaskiwany podczas prestiżowych konkursów w Niemczech i Francji, otrzymał także I Nagrodę i Nagrodę Publiczności Międzynarodowego Festiwalu Chóralnego w Neuchâtel (Szwajcaria). Prowadzony przez niego Chór, jako jedyny zespół w Polsce, współpracuje z legendarną orkiestrą Concerto Köln, koncertował z Irish Baroque Orchestra, współpracował również wielokrotnie z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej, a także Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Filharmonii Dolnośląskiej, Orkiestrą Filharmonii Gorzowskiej, Czech Virtuosi.

Jako dyrygent zdobywał główne nagrody w uznanych konkursach chóralnych oraz liczne nagrody specjalne: za najlepszą technikę wokalną zespołu, najlepsze wykonanie muzyki współczesnej, czy dla najlepszego dyrygenta.

W czasie swojej dotychczasowej pracy z Chórem Filharmonii Narodowej poprowadził w siedzibie Filharmonii i poza nią, m.in.: Pieśni kurpiowskie Szymanowskiego, Msze Kodály’a i Greczaninowa, Małą mszę uroczystą Rossiniego, Mszę Koronacyjną Mozarta. Jako dyrektor Chóru w październiku 2017 przygotował zespół do światowego prawykonaniu opery sakralnej Mojżesz Antona Rubinsteina (dyr. Michaił Jurowski), a w lutym 2018 Chór pod jego batutą wziął udział w projekcie PWM „100 na 100 – Muzyczne dekady wolności”, nagrywając Stabat Mater Romana Padlewskiego.

Brał również udział w przygotowaniach kilkunastu koncertów wokalno-instrumentalnych Chóru i Orkiestry Filharmonii Narodowej, współpracując ze znakomitymi dyrygentami: Tonem Koopmanem, Christophem Königem, Matthew Hallsem, Jackiem Kaspszykiem i in. oraz z Krzysztofem Pendereckim przy wykonaniu jego Polskiego Requiem.

Jest zapraszany do współpracy przez organizatorów renomowanych festiwali, takich jak Schleswig-Holstein Musik Festival, Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Sakralnej Gaude Mater, Międzynarodowy Festiwal im. Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego, Transatlantyk Festival, Nostalgia Festival, Festiwal Muzyki Współczesnej im. Wojciecha Kilara, Festiwal Muzyki Współczesnej Poznańska Wiosna Muzyczna, Festiwal Muzyki Oratoryjnej Musica Sacromontana, Dolnośląski Festiwal Muzyczny, czy Mikołowskie Dni Muzyki.

Artysta przygotował i zaprezentował dotychczas kilkaset utworów a cappella wszystkich epok, regularnie podejmuje też współpracę z renomowanymi instytucjami i orkiestrami przy wykonaniach dzieł wokalno-instrumentalnych. Ma w dorobku liczne prawykonania, wziął udział w nagraniu ponad 20 płyt.

Obok bogatego doświadczenia dyrygenckiego, Bartosz Michałowski przez wiele lat doskonalił umiejętności i wiedzę z zakresu emisji głosu – ukończył kursy mistrzowskie u Poppy Holden (Wielka Brytania), Christiana Elssnera (Niemcy) i Józefa Fraksteina (Polska).

Jest wykładowcą Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie.