i
Legenda
1
Organizacja FN
2
Współorganizacja
3
Organizator zewnętrzny
4
Koncert poza siedzibą
Zobacz repertuar

Händel - Mesjasz

Orkiestra i Chór Filharmonii Narodowej
Haselböck / Im / Orliński / Boden / López

21 i 22 grudnia 2018

Więcej...

Transmisje online

Najbliższa transmisja
prosto z Sali Koncertowej:

sob., 22 grudnia, godz. 18:00

Więcej...
Powrót do listy koncertów

Repertuar

Recital fortepianowy - Niepodległa - Powstało w wolnej Polsce
Rodzaj koncertu: Recitale
Sala: Kameralna
Abonament: K3 - Koncerty kameralne
Cena: 30 zł
Wykonawcy
Program
Leonard Bernstein
- Sonata fortepianowa [18']
Karol Szymanowski
- Mazurki (wybór) [15']
Esa-Pekka Salonen
- Dichotomie [15']
Przerwa [15']
Paweł Klecki
- 3 Preludia op. 4 [10']
Roman Palester
- I Sonata fortepianowa [20']
Ferenc Liszt
- Po lekturze Dantego: Fantasia quasi Sonata S. 161 nr 7 [16']

Sfinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017-2021

 

 

 

 

 

Sto pięćdziesiąt lat w historii muzyki to szmat czasu, zwłaszcza, że w XX wieku karuzela stylistycznych zmian zaczęła kręcić się coraz szybciej. Skomponowana w roku 1849 Sonata Dantejska jest w tym kontekście symbolem wizjonerstwa sztuki romantycznej. Liszt nie ukrywa literackich inspiracji i świadomie zaciera kształty, podkreślając formalną niejednoznaczność utworu; do końca jednak z tradycją nie zrywa. Dialog z przeszłością Kleckiego i Szymanowskiego od razu nasuwa skojarzenia z Chopinem. W przypadku Mazurków Kleckiego występuje on w roli ojca chrzestnego, ale wyraźnie czuć tu również domieszkę smaków znanych z dzieł Skriabina. Szymanowski mazurki Chopina potraktował jedynie w kategoriach modelu dla swoich, brzmieniowo absolutnie oryginalnych, miniatur. Wczesna, dwuczęściowa Sonata Bernsteina skomponowana została z myślą o utworze przydatnym na początek solowego recitalu. Asymetryczną rytmiką, synkopami czy zawiłościami kontrapunktu zapowiada Sonata cechy późniejszej muzyki autora West Side Story. Do tradycji wzorów formalnych odwołał się natomiast Palester w I Sonacie fortepianowej (1970-71), ale reszta (np. zakamuflowana struktura serialna) jest tu bardzo oryginalna. Najpóźniejsze w tej antologii dzieło, Dichotomie Salonena, pierwotnie miało być drobiazgiem zdatnym na bis. Rozrosło się jednak do skontrastowanego dyptyku: pierwsze ogniwo Mécanisme ma symbolizować niezbyt perfekcyjną maszynę o nieokreślonym przeznaczeniu, drugie Organisme – „oddychające wolniej i głębiej” – stanowi muzyczną metaforę drzewa, wierzby delikatnie poruszanej wiatrem.

Marcin Majchrowski

Filharmonia Narodowa
Pobierz aplikację
Prawa autorskie © 2016 Filharmonia Narodowa Realizacja: ActiveDesign