Jeden z najwybitniejszych polskich pianistów zmarł 20.10.
Urodzony we Wrocławiu w 1952 roku, był najmłodszym laureatem 8. MiędzynarodowegoKonkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 1970 roku. Został także nagrodzony na Międzynarodowym Konkursie im. Alfreda Caselli w Neapolu. Koncertował w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Azji i Australii w najsłynniejszych salach koncertowych, jak Carnegie Hall w Nowym Jorku, Filharmonia Berlińska, Teatro Colón w Buenos Aires, Salle Pleyel w Paryżu, Suntory Hall w Tokio, Lincoln Center w Waszyngtonie, Tonhalle w Düsseldorfie, Concertgebouw w Amsterdamie, Konserwatorium w Moskwie. Wielokrotnie zasiadał w jury konkursów pianistycznych, w tym Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, dawał lekcje mistrzowskie poza granicami kraju – Europie, Kanadzie, Japonii, Kolumbii. Od kilku lat prowadził klasę fortepianu na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.
Poza żelaznym repertuarem klasycznym – zwłaszcza Chopinowskim – wykonywał także polską muzykę współczesną (m.in. kompozycje Witolda Lutosławskiego, Henryka Mikołaja Góreckiego i Wojciecha Kilara). Brał udział w wykonaniach muzyki kameralnej. Występował z orkiestrami pod dyrekcją Witolda Rowickiego, Stanisława Wisłockiego, Kazimierza Korda, Antoniego Wita, Jerzego Maksymiuka, Wojciecha Michniewskiego, Tadeusza Strugały, Charles’a Dutoit, Andrzeja Boreyki, Grzegorza Nowaka, Jacka Kaspszyka i in. Od wielu lat współpracował z Markiem Mosiem i Orkiestrą Aukso. Był jednym z pierwszych wykonawców muzyki Chopina na instrumentach historycznych (Érard i Pleyel).
Pianista wielokrotnie występował jako solista na estradzie Filharmonii Narodowej. Był stałym gościem festiwalu „Chopin i jego Europa” w Warszawie, na którym zagrał m.in. razem z Marthą Argerich i Marią João Pires, a 1 września 2024 prawykonał dzieło Jerzego Maksymiuka W ogrodzie wzruszeń. Muzyka na fortepian i dużą orkiestrę (z udziałem Sinfonii Varsovii pod patutą kompozytora). Wielokrotnie wystąpił również z Orkiestrą XVIII Wieku Fransa Brüggena oraz Orchestre des Champs-Élysées pod dyrekcją Philippe’a Herreweghe.
Jego dorobek fonograficzny obejmuje ponad 40 nagrań płytowych dokonanych dla takich wytwórni jak Polskie Nagrania, Tonpress, Muza, Wifon, Opus 111, Camerata, Sony Classical, Selene, CD Accord, Bearton. Nagrał również ścieżki dźwiękowe do dwóch słynnych filmów: Pianisty Romana Polańskiego oraz Błękitnej nuty Andrzeja Żuławskiego, w tym ostatnim wcielając się także aktorsko w postać Fryderyka Chopina.
W dowód uznania dla swych interpretacji muzycznych ośmiokrotnie otrzymał nagrodę „Fryderyk”, a za całość dorobku artystycznego odznaczony został Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2000) oraz Złotym Medalem Gloria Artis (2005).
Dyrekcja i Pracownicy Filharmonii Narodowej składają Rodzinie i Bliskim najszczersze kondolencje.
[źródło: chopin.edu.pl/janusz-olejniczak]