100. rocznica urodzin Kazimierza Serockiego Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
100. rocznica urodzin Kazimierza Serockiego
Anna Sułkowska-Migoń, fot. Joanna Gałuszka

Wrażenia z dalekich podróży stanowiły ważne źródła inspiracji dla romantycznych twórców. Echa takich doświadczeń odnaleźć można w dziełach Berlioza, Liszta, Smetany czy Straussa. Szczególny wyraz znalazły w utworach Feliksa Mendelssohna, takich jak symfonie Włoska i Szkocka oraz uwertura Hebrydy – wspomnienie emocjonującej wyprawy morskiej na szkockie wyspy w 1829 roku. Sześć lat później to Mendelssohn poprowadził prawykonanie pełnego wirtuozerii w duchu brillant Koncertu a-moll szesnastoletniej wówczas genialnej pianistki, Clary Wieck, którą w zadaniu orkiestracji utworu wspomagał jej przyszyły mąż, Robert Schumann. Wirtuozeria w operowaniu barwami orkiestry przenika też zawsze chętnie słuchaną Rapsodię hiszpańską Maurice’a Ravela (1907) – suitę złożoną z czterech symfonicznych miniatur stylizujących folklor Iberii.

Rok jubileuszu setnych urodzin Kazimierza Serockiego to dobra okazja do przypomnienia dzieł luminarza polskiej muzycznej awangardy XX wieku, współtwórcy Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego „Warszawska Jesień”. Jego Freski symfoniczne (1964) nie odwołują się do konkretnych dzieł malarskich, lecz raczej do samego pojęcia al fresco oraz do techniki tworzenia fresku przez nakładanie kolejnych warstw, począwszy od rysunku („partonu”) dopełnianego barwami. Fascynujące dzieło zapewniło autorowi III miejsce na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu w 1965 roku.

Piotr Maculewicz