Chopin i Dvořák na Centralnym Placu Muzyki Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Chopin i Dvořák na Centralnym Placu Muzyki
Krzysztof Urbański, fot. Bartek Barczyk; Kate Liu, fot. Janice Carissa

Młodego Fryderyka Chopina i dojrzałego Antonína Dvořáka – dwóch wybitnych kompozytorów, których dzieła nieprzerwanie rozbrzmiewają we wszystkich salach koncertowych świata – łączy nie tylko zamiłowanie do folkloru, ale też doskonałe rzemiosło. Obaj potrafili w szczególny sposób przetwarzać tradycję ludową – Chopin wprowadził na europejskie salony polską muzykę ludową, a Dvořák, zainspirowany pieśniami rdzennych Amerykanów i Afroamerykanów, wypracował nieosiągalną dotąd jakość w światowym repertuarze symfonicznym.

Urok muzyki Chopina działał od początku i działa nadal. Miłości do Chopina od Paryża do Tokio nie osłabiły ani zmiany gustów, mody czy poglądów estetycznych, ani badanie wzorów, z których korzystał. W jego młodzieńczym niemal arcydziele, Koncercie fortepianowym f-moll op. 21, arcypolska dusza Chopina spotkała się z francuską elegancją stylu brillant, który rozbrzmiewał w początkach XIX wieku we wnętrzach warszawskich i paryskich salonów. Ów wczesny styl kompozytora kształtowały zatem impulsy różnego rodzaju, ale wszystkie zostały podporządkowane jego wyobraźni. Połączenie to przypieczętowane zostało jedyną na świecie osobowością, która nie boi się ujawnić swojej złożonej genezy i charakteru. Na grobie Chopina w Paryżu leżą zawsze świeże kwiaty, jako symbol kultu ponad wszelkimi różnicami w pojmowaniu jego muzyki.

IX Symfonia e-moll „Z Nowego Świata” op. 95 Antonína Dvořáka to zapewne jedna z najbardziej znanych muzycznych widokówek późnego romantyzmu, sądząc po tym, jak często się ją współcześnie „reprodukuje”. Czeski kompozytor stworzył przejmującą i pasjonującą impresję pobytu w Stanach Zjednoczonych – wciąż Nowego (z perspektywy ówczesnych Europejczyków) Świata. Część z wyrazistych i łatwo zapadających w pamięć tematów Symfonii powstała z zachwytu kompozytora nad tradycjami wielokulturowej Ameryki, w których upatrywał źródła dla muzyki przyszłości.


Janusz Ekiert, Bartłomiej Gembicki
(oprac. red. Jan Lech)



 

organizatorzy:
Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza 
Sinfonia Varsovia
Filharmonia Narodowa

 

więcej o Festiwalu: centralnyplacmuzyki.pl

Zamknij

Kate Liu

Światowy rozgłos przyniosła artystce III nagroda oraz nagroda za najlepsze wykonanie mazurków w XVII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 2015 roku, podczas którego została także zwyciężczynią plebiscytu przeprowadzonego wśród słuchaczy Programu 2 Polskiego Radia. Jest również laureatką pierwszej nagrody New York International Piano Competition (2010) oraz Asia–Pacific International Fryderyk Chopin Piano Competition w Daegu (2015).

Urodzona w Singapurze Kate Liu naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku czterech lat. Dwa lata później, jako wyjątkowo uzdolniona muzycznie, została przyjęta do Yamaha Music School w Singapurze. Mając osiem lat zamieszkała z rodziną w Stanach Zjednoczonych, gdzie uczyła się gry na fortepianie pod kierunkiem Alana Chowa, Micah Yui i Emilia del Rosaria w Music Institute of Chicago. Studia licencjackie ukończyła w Curtis Institute of Music w Filadelfii, a tytuł magistra uzyskała w The Juilliard School w Nowym Jorku, gdzie studiowała pod kierunkiem Roberta McDonalda i Yoheved Kaplinsky.

Jako solistka występowała w wielu ważnych salach koncertowych, m.in. w Seoul Arts Center, Tokyo Metropolitan Theatre, Weill Recital Hall w nowojorskiej Carnegie Hall, Severance Hall w Cleveland, Maison Symphonique de Montréal, Kennedy Center i Phillips Collection w Waszyngtonie, Shanghai Concert Hall, Symphony Hall w Osace, Filharmonii Narodowej w Warszawie i Sali Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach oraz podczas festiwali m.in. w Dusznikach-Zdroju. Z pianistą Lang Langiem wystąpiła w Symphony Center w Chicago, grając Fantazję f-moll Franza Schuberta.

Współpracowała z takimi orkiestrami, jak Yomiuri Nippon Symphony Orchestra, Daegu Symphony Orchestra, Orchestre Symphonique de Montréal, Cleveland Orchestra, Rochester Philharmonic Orchestra, Hilton Head Symphony Orchestra, Narodowa Orkiestra Polskiego Radia w Katowicach oraz orkiestry filharmoniczne w Warszawie, Poznaniu, Gdańsku i Szczecinie.

W 2016 roku ukazał się jej pierwszy album z muzyką Fryderyka Chopina zarejestrowany podczas występów konkursowych pianistki (Narodowy Instytut Fryderyka Chopina).

 

[2026]

Strona wykorzystuje COOKIES w celu zwiększenia użyteczności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.