Janusz Wawrowski
Janusz Wawrowski jest uważany za jednego z najwybitniejszych i najbardziej doświadczonych skrzypków swojego pokolenia. Koncertował jako solista m.in. w Musikverein w Wiedniu, Wigmore Hall w Londynie, Elbphilharmonie w Hamburgu, Beethovensaal w Stuttgarcie, Seoul Arts Center, Litewskiej Filharmonii Narodowej w Wilnie, De Doelen w Rotterdamie, Kravis Center w West Palm Beach, Teatro Teresa Carreño w Caracas, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu, siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach czy Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie.
Artysta od wielu lat jest związany z wytwórnią Warner Classics, dla której wydał siedem solowych albumów oraz szereg singli. Nagrania fonograficzne przyniosły mu znakomite recenzje krytyki oraz wiele znaczących nagród, m.in. nagrodę Fryderyk 2017 i 2019, będącą najważniejszym wyróżnieniem fonograficznym w Polsce. Jego płyta Phoenix uzyskała nominacje do International Classical Music Awards 2022, Preis der deutschen Schallplattenkritik, Opus Klassik 2021 i nagrody Fryderyk 2022, została także wybrana albumem miesiąca przez brytyjski portal Presto Music oraz płytą tygodnia przez londyńską stację Classic FM, Norddeutscher Rundfunk i Program 2 Polskiego Radia.
Janusz Wawrowski dokonał wielu prawykonań koncertów skrzypcowych. Specjalnie dla niego utwory pisali: Tomasz Jakub Opałka, Marcin Markowicz, Norbert Palej, Dariusz Przybylski oraz Albena Petrovic. Z jego inicjatywy powstała wyjątkowa rekonstrukcja Koncertu skrzypcowego Ludomira Różyckiego, który zaginął w 1944 roku w zrujnowanej Powstaniem Warszawie.
Za wybitną działalność artystyczną i społeczną Janusz Wawrowski został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego medalem „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Był również nominowany do nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej w kategorii Osobowość Roku 2018, a w 2019 roku otrzymał Nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida.
Gra na skrzypcach Antonia Stradivariego z 1685 roku.
[2026]