Inauguracja jubileuszowego sezonu artystycznego 2021/2022 Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Inauguracja jubileuszowego sezonu artystycznego 2021/2022
Krzysztof Jabłoński, fot. archiwum artysty

Trudno uwierzyć, że jedno z najsławniejszych i najpopularniejszych dzieł literatury fortepianowej, I Koncert fortepianowy Piotra Czajkowskiego, którego początkowe akordy stały się wręcz emblematem muzyki swego autora, podczas przedpremierowej prezentacji w moskiewskim Konserwatorium spotkało się z chłodnym przyjęciem, a jedną z osób, które wyraziły się o utworze szczególnie krytycznie był wielki pianista Nikołaj Rubinstein. Ta opinia dotknęła Czajkowskiego – anulował dedykację dla Rubinsteina, a nowym jej adresatem został pierwszy wykonawca dzieła, Hans von Bülow. Po dobrym przyjęciu w USA, w Europie dzieło nadal budziło skrajne opinie. Nikt nie pozostawał wobec niego obojętny, a w końcu nawet Rubinstein „przeprosił się” z Koncertem b-moll i stał się jego znakomitym interpretatorem, a utwór wszedł na stałe do kanonu koncertowej literatury.

Pochodząca z początku XIX wieku kolekcja tekstów niemieckich pieśni ludowych i wierszy zebrana przez Joachima von Arnima i Clemensa Brentano – Des Knaben Wunderhorn – najsilniejsze odbicie znalazła w twórczości Gustava Mahlera. Opracował on wybrane utwory w pieśniowej szacie, a każda z czterech pierwszych jego symfonii (nawet instrumentalna Pierwsza) zawiera aluzje i cytaty z Czarodziejskiego rogu. Czwarta, ukończona w 1900 roku, zamyka tę kartę – swoistą symfoniczną „tetralogię”, pełną wzajemnych odniesień i ukrytych programów, przywołując w finale zachwycającą w swej prostocie pieśń Das himmlische Leben (Niebiańskie życie). To symfonia diametralnie odmienna od kolejnej, Piątej (zapraszamy na nią 29 i 30 kwietnia), o niemal tradycyjnej architektonice, nastroju radości i pogody, i o mniejszym i traktowanym bardziej kameralnie orkiestrowym aparacie.

Ponad ćwierć wieku powstawało monumentalne Polskie Requiem Krzysztofa Pendereckiego, a każda jego część (począwszy od poruszającej Lacrimosa, zamówionej przez Lecha Wałęsę na 10. rocznicę tragedii grudnia ‘70) stawała się muzycznym epitafium dla różnych postaci i wydarzeń, a zarazem wielką syntezą twórczych poszukiwań autora w zakresie zawsze mu bliskiej muzyki oratoryjnej.

Na koncert zaprasza PKO Bank Polski - Strategiczny Mecenas Roku Filharmonii Narodowej
Zamknij

Andrzej Boreyko

Sezon 2022/2023 to czwarty rok pracy Andrzeja Boreyki na stanowisku dyrektora artystycznego Filharmonii Narodowej. We wrześniu 2022 roku artysta poprowadzi koncert inauguracyjny z Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi jako jej dyrygent rezydent w Teatro alla Scala w Mediolanie.

Do najważniejszych wydarzeń dyrygenta z ostatnich lat należą: tournée z Orkiestrą Filharmonii Narodowej po Hiszpanii, z Państwową Akademicką Orkiestrą Symfoniczną Federacji Rosyjskiej po Niemczech, a także koncerty z Orchestra Filarmonica della Scala (festiwale w Lublanie, Rheingau, Gstaad i Grafenegg). Artysta występował również gościnnie z takimi zespołami, jak Royal Scottish National Orchestra, Gürzenich-Orchester Köln, Orquesta Sinfonica de Galicia, Orchestra Sinfonica Nazionale della Rai, Mozarteumorchester Salzburg, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, Frankfurter Opern- und Museumsorchester, z orkiestrami symfonicznymi Sydney, Toronto, Seattle, stanu Minnesota, San Francisco, Dallas i Detroit, a także z New York Philharmonic, Chicago Symphony Orchestra, Los Angeles Philharmonic. W 2019 roku poprowadził rownież Cleveland Orchestra.

Najbliższe plany Andrzeja Boreyki obejmują koncerty z Philharmonische Staatsorchester Hamburg i London Philharmonic Orchestra. Z Praską Orkiestrą Symfoniczną wystąpi w Pałacu Sztuk w Budapeszcie.

Dyrygent współpracował ponadto z Berliner Philharmoniker, Staatskapelle Dresden, Leipzig Gewandhausorchester, Wiener Symphoniker, ORF Radio-Symphonieorchester Wien, Royal Stockholm Philharmonic Orchestra, Bamberger Symphoniker, Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, Munchner Philharmoniker, Orchestra del Maggio Musicale Fiorentino, Royal Concertgebouw Orchestra, Orchestre de Paris, Orchestre Philharmonique de Radio France, Tonhalle-Orchester Zurich, London Symphony Orchestra, Philharmonia Orchestra i Rotterdam Philharmonic Orchestra.

Jako propagator muzyki współczesnej, Andrzej Boreyko z Orkiestrą Filharmonii Narodowej dokonał nagrań utworów Pawła Kleckiego, Jana Adama Maklakiewicza, Andrzeja Czajkowskiego, Giji Kanczelego, będącymi światowymi premierami fonograficznymi.

W poprzednich latach Andrzej Boreyko pełnił funkcję dyrektora muzycznego takich zespołów, jak Jenaer Philharmonie, Symphoniker Hamburg, Berner Symphonieorchester, Dusseldorfer Symphoniker, Winnipeg Symphony Orchestra, Belgian National Orchestra oraz Naples Philharmonic.