Inauguracja jubileuszowego sezonu artystycznego 2021/2022 Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Inauguracja jubileuszowego sezonu artystycznego 2021/2022
Krzysztof Jabłoński, fot. archiwum artysty

Trudno uwierzyć, że jedno z najsławniejszych i najpopularniejszych dzieł literatury fortepianowej, I Koncert fortepianowy Piotra Czajkowskiego, którego początkowe akordy stały się wręcz emblematem muzyki swego autora, podczas przedpremierowej prezentacji w moskiewskim Konserwatorium spotkało się z chłodnym przyjęciem, a jedną z osób, które wyraziły się o utworze szczególnie krytycznie był wielki pianista Nikołaj Rubinstein. Ta opinia dotknęła Czajkowskiego – anulował dedykację dla Rubinsteina, a nowym jej adresatem został pierwszy wykonawca dzieła, Hans von Bülow. Po dobrym przyjęciu w USA, w Europie dzieło nadal budziło skrajne opinie. Nikt nie pozostawał wobec niego obojętny, a w końcu nawet Rubinstein „przeprosił się” z Koncertem b-moll i stał się jego znakomitym interpretatorem, a utwór wszedł na stałe do kanonu koncertowej literatury.

Pochodząca z początku XIX wieku kolekcja tekstów niemieckich pieśni ludowych i wierszy zebrana przez Joachima von Arnima i Clemensa Brentano – Des Knaben Wunderhorn – najsilniejsze odbicie znalazła w twórczości Gustava Mahlera. Opracował on wybrane utwory w pieśniowej szacie, a każda z czterech pierwszych jego symfonii (nawet instrumentalna Pierwsza) zawiera aluzje i cytaty z Czarodziejskiego rogu. Czwarta, ukończona w 1900 roku, zamyka tę kartę – swoistą symfoniczną „tetralogię”, pełną wzajemnych odniesień i ukrytych programów, przywołując w finale zachwycającą w swej prostocie pieśń Das himmlische Leben (Niebiańskie życie). To symfonia diametralnie odmienna od kolejnej, Piątej (zapraszamy na nią 29 i 30 kwietnia), o niemal tradycyjnej architektonice, nastroju radości i pogody, i o mniejszym i traktowanym bardziej kameralnie orkiestrowym aparacie.

Ponad ćwierć wieku powstawało monumentalne Polskie Requiem Krzysztofa Pendereckiego, a każda jego część (począwszy od poruszającej Lacrimosa, zamówionej przez Lecha Wałęsę na 10. rocznicę tragedii grudnia ‘70) stawała się muzycznym epitafium dla różnych postaci i wydarzeń, a zarazem wielką syntezą twórczych poszukiwań autora w zakresie zawsze mu bliskiej muzyki oratoryjnej.

Na koncert zaprasza PKO Bank Polski - Strategiczny Mecenas Roku Filharmonii Narodowej
Zamknij

Bartosz Michałowski

Od 2017 roku dyrektor Chóru Filharmonii Narodowej.

Ukończył z wyróżnieniem Wydział Dyrygentury Chóralnej Akademii Muzycznej w Poznaniu. W latach 1998–2005 był asystentem Stefana Stuligrosza i dyrygentem „Poznańskich Słowików” – Chóru Chłopięcego i Męskiego Filharmonii Poznańskiej, z którym koncertował wielokrotnie m.in. w Niemczech, we Francji, w Hiszpanii, Belgii, Szwecji, Austrii, Rosji i Japonii.

Jest zwycięzcą IX Ogólnopolskiego Konkursu Dyrygentów Chóralnych w Poznaniu, w którym wyróżniono go również za świadomość pracy nad emisją głosu w zespole chóralnym. W 2015 roku otrzymał Orphée d’Or de l’Académie du Disque Lyrique w Paryżu oraz nominację do nagrody Fryderyk, którą został wyróżniony w 2020 roku za nagranie wraz z Chórem Filharmonii Narodowej opery Hagith Karola Szymanowskiego. Otrzymał także dwie nominacje do International Classical Music Awards 2022.

Założyciel, dyrektor artystyczny i dyrygent Poznańskiego Chóru Kameralnego. Pomysłodawca i dyrektor Ogólnopolskiego Konkursu Kompozytorskiego Opus 966 oraz twórca warsztatów kompozytorskich dla dzieci i młodzieży „Pisz muzykę – to proste!”, a także współautor projektu „Obrazogranie” (Muzeum Narodowe w Poznaniu).

W czasie swojej dotychczasowej pracy z Chórem Filharmonii Narodowej poprowadził w siedzibie Filharmonii i poza nią kilkadziesiąt koncertów, m.in. Pieśni kurpiowskie Szymanowskiego, Msze Kodálya i Greczaninowa, Małą mszę uroczystą Rossiniego, Mszę „Koronacyjną” i Requiem Mozarta, oratoria Paulus Mendelssohna, Mesjasz Händla, Chrystus na Górze Oliwnej Beethovena oraz Litanie ostrobramskie Moniuszki. Przygotował zespół do prawykonania opery sakralnej Mojżesz Antona Rubinsteina (dyr. Michaił Jurowski), wykonania i premierowego nagrania opery Paria Stanisława Moniuszki we włoskiej wersji językowej oraz do kilkudziesięciu koncertów wokalno-instrumentalnych Chóru i Orkiestry Filharmonii Narodowej, współpracując z tak znakomitymi dyrygentami, jak m.in. Andrzej Boreyko, Ton Koopman, Christoph König, Matthew Halls, Martin Haselböck, Jacek Kaspszyk i Krzysztof Penderecki.

 Artysta zapraszany jest do udziału w słynnych festiwalach, takich jak Schleswig-Holstein Musik Festival czy Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena. Regularnie współpracuje z renomowanymi instytucjami i orkiestrami. Ma w swym dorobku liczne prawykonania.

Równolegle z aktywną działalnością dyrygencką przez wiele lat doskonalił umiejętności i wiedzę z zakresu emisji głosu – ukończył kursy mistrzowskie prowadzone przez Poppy Holden (Wielka Brytania), Christiana Elsnera (Niemcy) i Józefa Fraksteina (Polska). Jest wykładowcą Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie (posiada stopień doktora).

 

[2022]