Koncert chóralny Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Koncert chóralny
fot. Bartek Barczyk


 

Krytycy często podkreślali zbieżność twórczych dróg dwóch wielkich kompozytorów, którym przyszło rozpoczynać kariery w krępujących artystyczną wolność realiach ZSRR: Arvo Pärta (Estonia) i Walentyna Sylwestrowa (Ukraina). Obaj poszukiwali nowych środków wyrazu, w ślad za awangardą Zachodu, by z czasem zwrócić się ku wyciszeniu, mistycyzmowi, dialogowi z tradycją, chociaż każdy na swój, bardzo indywidualny sposób. U obu zwrot ten dokonał się w połowie lat 70. – u Sylwestrowa m.in. w cyklu Cichych pieśni, prowadząc później do poszukiwań w ramach pełnego emocji stylu postromantycznego (V Symfonia) silnego zainteresowania śpiewami prawosławia, narodową muzyką ukraińską (także w żywej reakcji na dramatyczne wydarzenia teraźniejszości, jak Diptych do słów Tarasa Szewczenki). Udział w prawykonaniu dzieła kompozytora tak wielkiej klasy i światowej sławy zawsze jest dla muzyków zaszczytem i przeżyciem, dla publiczności zaś wydarzeniem ważnym i ekscytującym. To właśnie będzie miało miejsce podczas kwietniowego koncertu, gdy Chór Filharmonii Narodowej wykona po raz pierwszy Psalm Silvestrova – cykl 8 wariacji na temat ukraińskiej pieśni Oj, zza hory kam'yanoyi.

Najbardziej znanym ze średniowiecznych tekstów opisujących grozę Sądu Ostatecznego jest sekwencja Dies irae, włączona do liturgii mszy za zmarłych i wielokrotnie efektownie umuzyczniana – nie jest to jednak tekst jedyny. O tym samym traktuje hymn Apparebit repentina dies (pierwsze słowa jego kolejnych strof układają się w akrostych alfabetu), który w roku 1947 posłużył Paulowi Hindemithowi do skomponowania motetu na chór i zespół instrumentów dętych blaszanych. To niezwykle efektowne, przejmujące w wyrazie, pełne kontrastów i doskonale wykorzystujące pełną paletę brzmieniowych możliwości użytego zespołu dzieło jest stosunkowo rzadko wykonywane, tym ciekawsza będzie jego prezentacja w programie koncertu.

 

 

Zamówienie kompozytorskie Instytutu Adama Mickiewicza. Sfinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017–2022



 

Zamknij

Małgorzata Pańko-Edery

Absolwentka Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie Krystyny Szostek-Radkowej, wyróżniona Medalem Magna cum Laude. Laureatka konkursów wokalnych, m.in. Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie (I nagroda) oraz w Dusznikach Zdroju (I nagroda w kategorii oratoryjno-pieśniarskiej i Grand Prix).

Na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej wystąpiła w partii Poliny w Damie pikowej, Olgi w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego, Suzuki w Madame Butterfly Pucciniego, Jadwigi w Strasznym dworze Moniuszki, Madelon i Bersi w Andrea Chénier Giordana, Margret w Wozzecku Berga, III Damy w Czarodziejskim flecie Mozarta, Zosi w Zabobonie, czyli Krakowiakach i Góralach Kurpińskiego, Ciotki Pelagii w Magicznym Doremiku Ptaszyńskiej, Rosalie w Przysiędze Tansmana, Krystyny w Pasażerce Wajnberga, Zofii w Halce Moniuszki i Luizy w Diabłach z Loudun Pendereckiego.

Artystka jest gościnną solistką Łotewskiej Opery Narodowej w Rydze. Zadebiutowała tam rolą Charlotte w Wertherze Masseneta, była również Olgą w Eugeniuszu Onieginie oraz tytułową Carmen. Z zespołem tego teatru wystąpiła w moskiewskim Teatrze Bolszoj (Olga w Eugeniuszu Onieginie). Śpiewała w Czarodziejskim flecie (III Dama) w Rheinsbergu. W Operze Śląskiej w Bytomiu oraz w Operze Bałtyckiej pojawiła się jako Olga w Eugeniuszu Onieginie. W Opera Nova w Bydgoszczy śpiewała partię Jasia w operze Jaś i Małgosia Humperdincka.

Współpracowała z wieloma znakomitymi reżyserami, takimi jak Laco Adamik, Achim Freyer, David Pountney, Maciej Prus, Mariusz Treliński, Krzysztof Warlikowski, Andrejs Žagars, Marek Weiss, Keith Warner, oraz dyrygentami – Gabrielem Chmurą, Lawrencem Fosterem, Jackiem Kaspszykiem, Kazimierzem Kordem, Miguelem Á. Gómez-Martinezem, Markiem Minkowskim, Grzegorzem Nowakiem, Krzysztofem Pendereckim i Antonim Witem.

W repertuarze oratoryjno-kantatowym Małgorzaty Pańko-Edery znajduje się wiele dzieł – msze i Stabat Mater, a także IX Symfonia Beethovena, Aleksander Newski Prokofiewa, II, III i VIII Symfonia Mahlera, Rapsodia na alt Brahmsa. Artystka wykonuje także utwory kameralne i pieśni.

 

[2022]

Strona wykorzystuje COOKIES w celu zwiększenia użyteczności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.