Koncert nadzwyczajny Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Koncert nadzwyczajny
sir Simon Rattle, fot. Oliver Helbig

Wśród najważniejszych dyrygentów naszych czasów sir Simon Rattle zajmuje pozycję szczególną. Nie sposób krótko podsumować jego osiągnięć, wspomnijmy więc tylko, że w latach 1980–1998 kierował City of Birmingham Symphony Orchestra, w latach 2002–2018 był szefem Berliner Philharmoniker, a od 2017 do 2023 roku pełnił funkcję dyrektora muzycznego London Symphony Orchestra. Podczas warszawskiego wieczoru poprowadzi słynną Mahler Chamber Orchestra – międzynarodowy zespół założony w 1997 roku z inicjatywy Claudia Abbada, skupiający wybitnych muzyków z ponad 25 krajów. Orkiestra pracuje bez stałej siedziby, współpracując z czołowymi dyrygentami i solistami.

Tytułowy L’Eroe („bohater”) III Symfonii Ludwiga van Beethovena nie jest konkretną postacią, lecz ideą, zaś muzyka symbolizuje tu uniwersalne przesłanie dobra i poświęcenia, które powraca też w balecie Twory Prometeusza (jego motyw cytowany jest w finale Eroiki), operze Fidelio, czy w Dziewiątej. Utwór obfituje w szereg innowacji – najbardziej zadziwiającą dla współczesnych autorowi słuchaczy był sam monumentalizm założenia oraz siła muzycznej ekspresji: patos, namiętność, dramatyczne kontrasty.

Zapomniany w XIX wieku gatunek serenady wrócił do łask zwłaszcza dzięki parze takich dzieł skomponowanych przez młodego Johannesa Brahmsa, i to one zainspirowały Antonína Dvořáka. Jego Serenada na smyczki op. 22 to pięcioczęściowy cykl skrzący się radością i humorem, którego elegancką, klasycyzującą formę przenika romantyczna ekspresja. Nieco późniejsza Serenada e-moll op. 44 ma barwną obsadę dętą ze smyczkowym fondamento. Wstępny, pompatyczny marsz mógłby być „marszem żałobnym”, ale w zaleconym tu szybszym tempie nabiera cech lekko groteskowych, a żartobliwy nastrój ujawnia się w kolejnych ogniwach, korzystających z rytmów czeskich tańców.

Program zaproponowany przez sir Simona Rattle’a, odzwierciedla szczególnie bliskie mu obszary repertuarowe – od klasyki wiedeńskiej po romantyzm – obejmując dzieła, które dyrygent wykonuje od lat i utrwala w nagraniach, nadając im wyrazisty, osobisty rys.

 

Piotr Maculewicz

Strona wykorzystuje COOKIES w celu zwiększenia użyteczności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.