Francesco Corti
Klawesynista i dyrygent Francesco Corti studiował grę na organach w Perugii, a następnie grę na klawesynie w Genewie i Amsterdamie. Został laureatem I nagrody w kategorii „Klawesyn” na XV International Johann Sebastian Bach Competition w Lipsku (2006) oraz II nagrody ex aequo (I nagrody nie przyznano) na Bruges Harpsichord Competition (2007).
Jako solista i dyrygent występował podczas recitali i koncertów na całym świecie – gościł na takich scenach, jak Thêatre des Champs Elysées w Paryżu, BOZAR w Brukseli, Konzerthaus w Wiedniu, Philharmonie Berlin i Elbphilharmonie Hamburg, Mozarteum w Salzburgu, Concertgebouw w Amsterdamie, Teatro Real w Madrycie, Palau de la Música Catalana w Barcelonie, Tonhalle w Zurychu i wielu innych.
Od 2019 roku Francesco Corti jest pierwszym dyrygentem gościnnym Il Pomo d’Oro. Dyrygował zespołem m.in. podczas trasy koncertowej po Europie z programem obejmującym opery Georga Friedricha Händla: Orlando, Radamisto, Tolomeo i Berenice. Był zapraszany do prowadzenia takich zespołów, jak Freiburger Barockorchester, Akademie für alte Musik Berlin, Les Musiciens du Louvre, Kammerorchester Basel czy B’Rock Orchestra. Od stycznia 2023 roku artysta jest dyrektorem muzycznym Drottningholm Royal Court Theater.
W sezonie 2024/2025 dyrygował m.in. zespołami Il Pomo d’Oro (Alcina i Jephta Händla), Akamus (Merope Dominga Terradelli) czy Teatro San Carlo w Neapolu (Il Matrimonio Segreto Domenica Cimarosy).
Francesco Corti był wielokrotnie doceniany za solowy dorobek fonograficzny. Jego płyty zdobywały takie nagrody, jak Diapason d’or de l’Année, Preis der Deutschen Schallplattenkritik, Grammophon’s Editor’s Choice czy Choc de Classica. Najnowsze płytowe wydawnictwo solowe artysty w wytwórni Arcana poświęcone jest twórczości Domenica Scarlattiego, a najnowsza płyta zarejestrowana wraz z Il Pomo d’Oro (również dla Arcana) nosi tytuł The Age of Extremes i zawiera utwory Jiříego Antonína Bendy i J.S. Bacha.
Od września 2016 roku Francesco Corti wykłada grę na klawesynie w Schola Cantorum Basiliensis.
[2026]