Początek 1740 roku w Londynie upłynął pod znakiem wyjątkowo srogiej zimy. Tamiza całkowicie zamarzła, chłód opóźniał dostawy żywności, a organizatorów życia kulturalnego zmuszał do przekładania lub odwoływania wydarzeń. Pomimo tej mroźnej aury Georg Friedrich Händel zapalił się do pracy nad kolejnym utworem dla jednego z londyńskich teatrów. Szybko podchwycił pomysł podsunięty mu przez zaprzyjaźnionych literatów, by opracować muzycznie dwa poematy uwielbianego angielskiego poety Johna Miltona: L’Allegro (Wesoły) oraz Il Penseroso (Zadumany). Pierwszy z nich to hymn na cześć zabawy i tętniącego życiem miasta. Drugi jest pochwałą skupienia, kontemplacji i samotności. By pogodzić tak skrajne podejścia, potrzebna była – zgodnie z oświeceniową ideą złotego środka – trzecia alegoria: Il Moderato (Umiarkowany), nieobecna u Miltona. Nowy tekst stworzył współpracujący z Händlem poeta Charles Jennens, który odwołał się w nim m.in. do Szekspirowskiej Burzy.

W efekcie powstał utwór o niemal filozoficznym charakterze, wymykający się łatwej klasyfikacji, pełen wdzięcznych arii i tak cenionych w dorobku Händla chórów. Kompozytor czerpał w nim garściami z angielskich tradycji, barwnie odmalowując dźwiękowy pejzaż wsi i odgłosy przyrody, a zarazem nie pozbawiając dzieła humoru.

Solistów oraz zespoły Filharmonii Narodowej poprowadzi Nicholas McGegan, jeden z największych autorytetów w dziedzinie muzyki Händla. Dyrygent zna L’Allegro, il Penseroso ed il Moderato wyjątkowo blisko – wielokrotnie prowadził ten utwór, a jego współpracę z Mark Morris Dance Group przy słynnej choreograficznej interpretacji dzieła wspomina jako jedno z najważniejszych doświadczeń artystycznych.

Bartłomiej Gembicki