Koncert oratoryjny Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Koncert oratoryjny
Ingrida Gapova, fot. Aciuro Studio

Georg Friedrich Händel przez całe życie eksperymentował z różnymi gatunkami. Gdy już wydawało się, że spadek zainteresowania jego operami zmusi Saksończyka do przedwczesnej emerytury, ten zaczął odnosić kolejne wielkie sukcesy na gruncie zreformowanego przez niego gatunku – określanego dzisiaj mianem oratorium angielskiego. Händel postawił w nim na to, z czego wyspiarze słyną do dzisiaj – znakomite chóry, o kilkusetletniej tradycji. W mało którym dziele kompozytora partia chóru pełni tak ważną dramaturgicznie i ilustracyjnie rolę, jak w znakomitym Izraelu w Egipcie. Wystarczy nadmienić, że numerów z partiami solowymi jest tutaj zaledwie kilka. Do najbardziej atrakcyjnych momentów dzieła zaliczają się groteskowe, porywające, a niekiedy wręcz wstrząsające muzyczne obrazy słynnych egipskich plag. Skaczące żaby odmalowane zostały poprzez figlarne punktowe rytmy. Nieznośne brzęczenie muszych skrzydełek naśladują szybkie skrzypcowe przebiegi. Plagę gradu rozpoczynają niewielkie „opady” pojedynczych nut, przechodzące w coraz to szybszą i bardziej żywiołową nawałnicę, pełną „wyładowań atmosferycznych” w partii kotłów. Gwałtowność ta ulega na chwilę spowolnieniu za sprawą fantazyjnie odmalowanej ciemności, tak gęstej, że „można ją było poczuć” – jak podaje libretto. Wielki i wstrząsający finał serii plag stanowi zgładzenie synów pierworodnych, gdzie dramatyczna fuga wybrzmiewa na tle pulsujących – niczym śmiertelnie zadawane ciosy – akordów.

Bartłomiej Gembicki

Zamknij

Jan Willem de Vriend

Główny dyrygent gościnny Orchestre National de Lille oraz Stuttgarter Philharmoniker. Regularnie dyryguje gościnnie również takimi zespołami, jak Belgian National Orchestra, Bergen Philharmonic Orchestra, Hong Kong Philharmonic Orchestra, hr-Sinfonieorchester Frankfurt, Melbourne Symphony Orchestra, Netherlands Radio Philharmonic Orchestra, Orchestre national de Lyon, Rotterdam Philharmonic Orchestra, Royal Concertgebouw Orchestra, Tonhalle-Orchester Zürich, Orkiestra Filharmonii Narodowej w Warszawie oraz Yomiuri Nippon Symphony Orchestra.

Jan Willem de Vriend po raz pierwszy zyskał międzynarodowe uznanie jako dyrektor artystyczny zespołu Combattimento Consort Amsterdam, który założył w 1982 roku i prowadził od pulpitu koncertmistrza do roku 2015. Zespół, specjalizując się w wykonawstwie historycznym muzyki XVII i XVIII wieku na współczesnych instrumentach, przywrócił do życia koncertowego wiele rzadko prezentowanych utworów. Ta postawa artystyczna jest nadal obecna w podejściu Jana Willema de Vrienda do repertuaru symfonicznego, który zgłębia i wykonuje, ze szczególnym uwzględnieniem utworów Wolfganga Amadeusa Mozarta, Ludwiga van Beethovena, Franza Schuberta, Feliksa Mendelssohna, Roberta Schumanna, Johannesa Brahmsa i Johanna Straussa.

Zespół Combattimento Consort Amsterdam pod kierownictwem Jana Willema de Vrienda wykonywał opery i dzieła wokalno-instrumentalne Claudia Monteverdiego, Josepha Haydna, Georga Friedricha Händla, Georga Philippa Telemanna i Johanna Sebastiana Bacha (Kantaty Myśliwska i O kawie podczas Bachfest Leipzig), wszystkie w reżyserii Evy Buchmann. Jako główny dyrygent Netherlands Symphony Orchestra (Het Orkest van het Oosten) Jan Willem de Vriend prezentował opery Mozarta, Verdiego i Cherubiniego (reż. Eva Buchmann); w Szwajcarii przedstawili Don Giovanniego Mozarta oraz La gazetta Gioacchina Rossiniego. Dyrygent prowadził także spektakle operowe w Amsterdamie (Nederlandse Reisopera), Barcelonie, Strasburgu, Lucernie, Schwetzingen oraz Bergen.

 

[2022]