Koncert oratoryjny Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Koncert oratoryjny
Ingrida Gapova, fot. Aciuro Studio

Georg Friedrich Händel przez całe życie eksperymentował z różnymi gatunkami. Gdy już wydawało się, że spadek zainteresowania jego operami zmusi Saksończyka do przedwczesnej emerytury, ten zaczął odnosić kolejne wielkie sukcesy na gruncie zreformowanego przez niego gatunku – określanego dzisiaj mianem oratorium angielskiego. Händel postawił w nim na to, z czego wyspiarze słyną do dzisiaj – znakomite chóry, o kilkusetletniej tradycji. W mało którym dziele kompozytora partia chóru pełni tak ważną dramaturgicznie i ilustracyjnie rolę, jak w znakomitym Izraelu w Egipcie. Wystarczy nadmienić, że numerów z partiami solowymi jest tutaj zaledwie kilka. Do najbardziej atrakcyjnych momentów dzieła zaliczają się groteskowe, porywające, a niekiedy wręcz wstrząsające muzyczne obrazy słynnych egipskich plag. Skaczące żaby odmalowane zostały poprzez figlarne punktowe rytmy. Nieznośne brzęczenie muszych skrzydełek naśladują szybkie skrzypcowe przebiegi. Plagę gradu rozpoczynają niewielkie „opady” pojedynczych nut, przechodzące w coraz to szybszą i bardziej żywiołową nawałnicę, pełną „wyładowań atmosferycznych” w partii kotłów. Gwałtowność ta ulega na chwilę spowolnieniu za sprawą fantazyjnie odmalowanej ciemności, tak gęstej, że „można ją było poczuć” – jak podaje libretto. Wielki i wstrząsający finał serii plag stanowi zgładzenie synów pierworodnych, gdzie dramatyczna fuga wybrzmiewa na tle pulsujących – niczym śmiertelnie zadawane ciosy – akordów.

Bartłomiej Gembicki

Zamknij

Maciej Falkiewicz

Absolwent Wydziału Instrumentalno-Pedagogicznego, Edukacji Muzycznej i Wokalistyki Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie (Filia w Białymstoku) w klasie śpiewu solowego Cezarego Szyfmana i Aleksandra Teligi oraz Podyplomowego Studium Pieśni (UMFC w Warszawie). Umiejętności wokalne doskonalił w trakcie kursów prowadzonych m.in. przez Olgę Pasiecznik, Romualda Tesarowicza, Marcella Lippiego, Jadwigę Rappé, Ryszarda Karczykowskiego, Ewę Iżykowską, Marka Rzepkę, Kaia Wessela, Bogdana Makala i Brunę Baglioni.

Wykonywał partie solowe w spektaklu marionetkowym Kantata o kawie Johanna Sebastiana Bacha w Białostockim Teatrze Lalek, Świętoszku Moliera (współpraca z Akademią Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza) oraz w spektaklu Bezbrzeża (współpraca z Grupą Coincidentia). W sezonie 2018/2019 zadebiutował w Warszawskiej Operze Kameralnej jako Bombalo w komediooperze Nocleg w Apeninach Stanisława Moniuszki. Zaśpiewał również w Dydonie i Eneaszu Henry’ego Purcella, Bastien und Bastienne Wolfganga Amadeusa Mozarta, krotochwili Nowy Don Kiszot, czyli sto szaleństw Stanisława Moniuszki, a także w Strasznym dworze Moniuszki podczas 37. Festival Internazionale di Mezza Estate we Włoszech oraz Śródziemnomorskiego Festiwalu Kultur Gminy Kallithea w Atenach. W maju tego roku kreował rolę Doktora Malatesty w spektaklu Don Pasquale Gaetana Donizettiego.

Jest laureatem konkursów wokalnych, takich jak Turniej Polskich Akademii Muzycznych (II miejsce, Ciechocinek 2019), I Ogólnopolski Konkurs Wokalny dla Dyrygentów Dirigere e cantare (I miejsce, Katowice 2018), XIX Międzynarodowy Konkurs Wokalny Iuventus Canti (II miejsce, Vráble 2017), I Ogólnopolski Konkurs Wokalny Bella Voce (I miejsce, Busko Zdrój 2017), II Ogólnopolski Konkurs Wokalny im. Krystyny Jamroz (III miejsce, Busko Zdrój 2016), XIII Ogólnopolski Konkurs Moniuszkowski Aria i pieśń wieczorna (II miejsce oraz Puchar Rektora UMFC, Białystok 2015).

 

[2022]