Koncert symfoniczny Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Koncert symfoniczny
Modestas Pitrėnas (fot. Dmitrij Metvejev); Janusz Wawrowski (fot. Bartek Barczyk)

Poemat symfoniczny W lesie (1901) Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa, wybitnego malarza, a zarazem kompozytora uważanego za pierwszego twórcę artystycznej muzyki litewskiej, to jeszcze w pełni romantyczny, urzekający spokojem i nastrojowością pejzaż natury. Ujawnia się w nim charakterystyczna dla muzyki Čiurlionisa malarska wyobraźnia i czułość na dźwiękową barwę.

Opera Elektra Richarda Straussa (1908) należy do największych osiągnięć wielkiego niemieckiego romantyka, który rozwijając swój inspirowany twórczością Richarda Wagnera, ekstatyczny i monumentalny styl, wkroczył w tym dziele już w obszar muzycznego ekspresjonizmu. Suita symfoniczna z opery w opracowaniu Manfreda Honecka i Tomáša Ille powstała w 2016 roku.

VI Symfonia „Kosmiczna Vytautasa Bacevičiusa (1960) uznawana jest za apogeum późnej twórczości litewskiego kompozytora, naznaczonej jego oryginalną teorią „muzyki kosmicznej”. To dzieło awangardowe, w swej nowoczesnej brzmieniowości inspirowane stylem Edgara Varèse’a, a jednocześnie ekspresjonistyczne w duchu Aleksandra Skriabina. Być może jednak nadzwyczajną, pulsującą energię tej kompozycji należałoby raczej postrzegać w świetle teorii Bacevičiusa – jako dźwiękowy obraz procesu kosmicznego kształtowania materii.

Ostatni, siódmy Koncert skrzypcowy Grażyny Bacewicz (1965), wybitnej skrzypaczki i kompozytorki polskiej (zarazem siostry Vytautasa Bacevičiusa), to dzieło doskonale spajające styl folkloryzmu (z jakim wcześniej wiązało się nazwisko Bacewiczówny) z nowoczesnym, sonorystycznym językiem. Jest to utwór frapujący brzmieniowo, pełen witalnej ekspresji, brawurowy w partii skrzypiec.
 

Robert Losiak

Zamknij

Janusz Wawrowski

Janusz Wawrowski jest uważany za jednego z najwybitniejszych i najbardziej doświadczonych skrzypków swojego pokolenia. Koncertował jako solista m.in. w Musikverein w Wiedniu, Wigmore Hall w Londynie, Elbphilharmonie w Hamburgu, Beethovensaal w Stuttgarcie, Seoul Arts Center, Litewskiej Filharmonii Narodowej w Wilnie, De Doelen w Rotterdamie, Kravis Center w West Palm Beach, Teatro Teresa Carreño w Caracas, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu, siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach czy Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie.

Artysta od wielu lat jest związany z wytwórnią Warner Classics, dla której wydał siedem solowych albumów oraz szereg singli. Nagrania fonograficzne przyniosły mu znakomite recenzje krytyki oraz wiele znaczących nagród, m.in. nagrodę Fryderyk 2017 i 2019, będącą najważniejszym wyróżnieniem fonograficznym w Polsce. Jego płyta Phoenix uzyskała nominacje do International Classical Music Awards 2022, Preis der deutschen Schallplattenkritik, Opus Klassik 2021 i nagrody Fryderyk 2022, została także wybrana albumem miesiąca przez brytyjski portal Presto Music oraz płytą tygodnia przez londyńską stację Classic FM, Norddeutscher Rundfunk i Program 2 Polskiego Radia.

Janusz Wawrowski dokonał wielu prawykonań koncertów skrzypcowych. Specjalnie dla niego utwory pisali: Tomasz Jakub Opałka, Marcin Markowicz, Norbert Palej, Dariusz Przybylski oraz Albena Petrovic. Z jego inicjatywy powstała wyjątkowa rekonstrukcja Koncertu skrzypcowego Ludomira Różyckiego, który zaginął w 1944 roku w zrujnowanej Powstaniem Warszawie.

Za wybitną działalność artystyczną i społeczną Janusz Wawrowski został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego medalem „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Był również nominowany do nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej w kategorii Osobowość Roku 2018, a w 2019 roku otrzymał Nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida.

Gra na skrzypcach Antonia Stradivariego z 1685 roku.

 

[2026]

Strona wykorzystuje COOKIES w celu zwiększenia użyteczności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.