Koncert symfoniczny Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Koncert symfoniczny
Antoni Wit, fot. Juliusz Multarzyński

Jubileusz 80. urodzin i 60-lecia pracy artystycznej Antoniego Wita.
 

Dla Antoniego Wita, jak oznajmił na antenie Programu 2 Polskiego Radia, nie ma rzeczy ważniejszej niż dyrygowanie. Według tytułu wydanego niedawno wywiadu rzeki jest ono dla niego wręcz „sprawą życia i śmierci”. Filharmonia Narodowa zaprasza na obchody jubileuszu 80. rocznicy urodzin wieloletniego dyrektora instytucji, który po raz kolejny stanie za pulpitem dyrygenckim i poprowadzi zespoły, z którymi łączyła go zawsze szczególna więź. Trudno wymienić wszystkie osiągnięcia polskiego dyrygenta, a tym bardziej wyliczyć najważniejsze światowe orkiestry, z którymi miał okazję współpracować – można śmiało założyć, że dyrygował większością z nich. Wiele ze swoich sukcesów odnosił wspólnie z muzykami Filharmonii Narodowej, wykonując po raz pierwszy dzieła czołowych kompozytorów, rejestrując uhonorowane licznymi nagrodami płyty oraz występując na prestiżowych estradach koncertowych i najważniejszych festiwalach.

Z okazji swojego święta Antoni Wit zaprezentuje filharmonicznej publiczności trzy dzieła: jedną z uwertur Ludwiga van Beethovena do opery Fidelio, Mszę „Koronacyjną” Wolfganga Amadeusa Mozarta oraz późnoromantyczną symfonię Camille’a Saint-Saënsa.

Bartłomiej Gembicki

Na koncert zaprasza Strategiczny Mecenas Roku Filharmonii Narodowej – PKO Bank Polski
Zamknij

Rafał Bartmiński

Absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach wydziału wokalno-aktorskiego w klasie Eugeniusza Sąsiadka. Laureat Międzynarodowego Konkursu Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu (2001) i Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w Warszawie (2007).

Już podczas studiów rozpoczął działalność koncertową, biorąc udział m.in. w Mszy h-moll i Magnificacie Johanna Sebastiana Bacha, Requiem Wolfganga Amadeusa Mozarta. Na scenie operowej zadebiutował w 2002 roku jako Leński (Eugeniusz Oniegin Piotra Czajkowskiego) w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, z którym od tego czasu stale współpracuje, śpiewając takie partie, jak Tamino (Czarodziejski flet Mozarta), Ismaele (Nabucco Giuseppe Verdiego), Tamburmajor (Wozzeck Albana Berga), Borys (Katia Kabanowa Leoša Janáčka), Pinkerton (Madame Butterfly Giacoma Pucciniego), Duca (Rigoletto Verdiego), Madwoman (Curlew River Benjamina Brittena), Stefan (Straszny dwór Stanisława Moniuszki) i Jontek (Halka Moniuszki). Artysta występował też w Operze Wrocławskiej, Krakowskiej, Podlaskiej, a także w Rydze, Wiesbaden, Madrycie (Teatro Real), Moskwie (Teatr Bolszoj), Paryżu (Théâtre du Châtelet, Opéra Bastille), Linzu i Wuppertalu.

Wielokrotnie brał udział w wykonaniach dzieł Krzysztofa Pendereckiego (Te Deum, Kosmogonia, Credo, Siedem bram Jerozolimy, Polskie Requiem).

Rafał Bartmiński koncertował pod batutą znakomitych dyrygentów, takich jak Gabriel Chmura, Teodor Currentzis, Miguel Ángel Gómez Martínez, Tomas Hanus, Mariss Jansons, Jacek Kaspszyk, Hannu Lintu, Marc Minkowski, Krzysztof Penderecki, Jerzy Semkow, Stanisław Skrowaczewski, Andrzej Straszyński, Antoni Wit, Tadeusz Wojciechowski i Alberto Zedda. Współpracował ze znanymi reżyserami – Davidem Aldenem, Dmitrijem Czerniakowem, Andrzejem Domalikiem, Krystyną Jandą, Tomaszem Koniną, Jakobem Peters-Messerem, Maciejem Prusem, Mariuszem Trelińskim, Krzysztofem Warlikowskim, Michałem Znanieckim, Krzysztofem Zanussim i innymi.

 

[2023]