Koncert symfoniczny Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Koncert symfoniczny
Karol Mossakowski, fot. Jean-Baptiste Millot

Nieczęsto się zdarza, by nazwisko organisty wzbudziło ogólnopolską sensację. Ale kiedy w roku 2023 wybitny młody wirtuoz, improwizator, kompozytor i laureat licznych konkursów Karol Mossakowski objął funkcję tytularnego organisty kościoła św. Sulpicjusza w Paryżu, zrobiło się o nim bardzo głośno. By w pełni docenić wiadomość znad Sekwany, należałoby przypomnieć o wadze, jaką Francuzi od stuleci przykładają do muzyki organowej. Wśród organistów najważniejszych kościołów Paryża znajdowali się César Franck, Olivier Messiaen czy Marcel Dupré. Ten ostatni zasiadał zresztą przy tym samym instrumencie, co obecnie Karol Mossakowski.

Cortège et Litanie Marcela Dupré’go stanowiły pierwotnie fragment fortepianowej muzyki teatralnej, który z czasem doczekał się autorskiego opracowania na symfoniczną obsadę. Z okazji inauguracji organów w filadelfijskiej Akademii Muzycznej powstała zaś popisowa Toccata festiva Samuela Barbera – zjawiskowy pojedynek na orkiestrę i organy ze skomplikowanym, wielodźwiękowym solo w partii pedału.

Poza Larghettem na orkiestrę jednego z wiodących dziś twórców brytyjskich, Jamesa MacMilana, program koncertu obejmie także III Symfonię D-dur Piotra Czajkowskiego. Polonez wieńczący to dzieło o nietypowej budowie formalnej, przyczynił się do nadania symfonii – nieco na wyrost – przydomku polska.


Bartłomiej Gembicki

Zamknij

Karol Mossakowski

Jest uznanym wykonawcą i improwizatorem. W 2023 roku został tytularnym organistą kościoła Saint-Sulpice w Paryżu jako następca takich wybitnych muzyków, jak Charles-Marie Widor, Marcel Dupré czy Daniel Roth. Jest artystą rezydentem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, a w latach 2019–2022 współpracował w tej samej roli z Radio France w Paryżu.

Otrzymał I nagrodę w Międzynarodowym Konkursie „Praska Wiosna” (2013), Grand Prix de Chartres (2016), jest też laureatem nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej (2016) oraz International Classical Music Awards (2023).

Regularnie koncertuje w prestiżowych salach w Paryżu, Lyonie, Budapeszcie, Petersburgu, Brukseli, Madrycie, Bambergu, Dreźnie, we Wrocławiu, w Katowicach, Warszawie i Quebecu oraz w wielu europejskich katedrach. Występował z Orchestre Philharmonique de Radio France, Orchestre National de France, Orkiestrą Filharmonii Narodowej i Odense Symphony Orchestra pod batutą takich dyrygentów, jak Myung-Whun Chung, Kent Nagano, Mikko Franck, Fabien Gabel, Cristian Măcelaru i Lawrence Foster. W 2017 roku nagrał improwizowaną ścieżkę dźwiękową do nowej wersji filmu Passion de Jeanne d’Arc Carla Theodora Dreyera z 1928 roku (DVD, Gaumont). W 2021 roku ukazał się jego pierwszy solowy album Rivages (Tempéraments), a dwa lata później zarejestrował dzieła Francisa Poulenca i Josepha Jongena z udziałem orkiestry NFM Filharmonii Wrocławskiej pod dyrekcją Giancarla Guerrera (CD Accord).

Artysta jest również kompozytorem; napisał m.in. oratorium Les voiles de la lumiere na troje organów i chór mieszany (2021), Trois versets na troje organów (2021) i Beauté infinie na chór mieszany a cappella (2023). Ukończył Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris (klasy: organów, improwizacji i kompozycji) pod kierunkiem Oliviera Latry’ego, Michela Bouvarda, Thierry’ego Escaicha i Philippe’a Lefebvre’a. Obecnie jest profesorem improwizacji w Musikene w San Sebastian (Centro Superior de Música del País Vasco).

 

[2024]

Strona wykorzystuje COOKIES w celu zwiększenia użyteczności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.