Karol Mossakowski
Jest uznanym wykonawcą i improwizatorem. W 2023 roku został tytularnym organistą kościoła Saint-Sulpice w Paryżu jako następca takich wybitnych muzyków, jak Charles-Marie Widor, Marcel Dupré czy Daniel Roth. Jest artystą rezydentem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, a w latach 2019–2022 współpracował w tej samej roli z Radio France w Paryżu.
Otrzymał I nagrodę w Międzynarodowym Konkursie „Praska Wiosna” (2013), Grand Prix de Chartres (2016), jest też laureatem nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej (2016) oraz International Classical Music Awards (2023).
Regularnie koncertuje w prestiżowych salach w Paryżu, Lyonie, Budapeszcie, Petersburgu, Brukseli, Madrycie, Bambergu, Dreźnie, we Wrocławiu, w Katowicach, Warszawie i Quebecu oraz w wielu europejskich katedrach. Występował z Orchestre Philharmonique de Radio France, Orchestre National de France, Orkiestrą Filharmonii Narodowej i Odense Symphony Orchestra pod batutą takich dyrygentów, jak Myung-Whun Chung, Kent Nagano, Mikko Franck, Fabien Gabel, Cristian Măcelaru i Lawrence Foster. W 2017 roku nagrał improwizowaną ścieżkę dźwiękową do nowej wersji filmu Passion de Jeanne d’Arc Carla Theodora Dreyera z 1928 roku (DVD, Gaumont). W 2021 roku ukazał się jego pierwszy solowy album Rivages (Tempéraments), a dwa lata później zarejestrował dzieła Francisa Poulenca i Josepha Jongena z udziałem orkiestry NFM Filharmonii Wrocławskiej pod dyrekcją Giancarla Guerrera (CD Accord).
Artysta jest również kompozytorem; napisał m.in. oratorium Les voiles de la lumiere na troje organów i chór mieszany (2021), Trois versets na troje organów (2021) i Beauté infinie na chór mieszany a cappella (2023). Ukończył Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris (klasy: organów, improwizacji i kompozycji) pod kierunkiem Oliviera Latry’ego, Michela Bouvarda, Thierry’ego Escaicha i Philippe’a Lefebvre’a. Obecnie jest profesorem improwizacji w Musikene w San Sebastian (Centro Superior de Música del País Vasco).
[2024]