Koncert symfoniczny Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Koncert symfoniczny
Krzysztof Urbański (fot. Bartek Barczyk); Alexandra Dariescu (fot. Nick Rutter)

Małą suitę napisał Witold Lutosławski w 1951 roku (wersja orkiestrowa) na motywach muzyki ludowej regionu Rzeszowszczyzny. Utwór stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych i popularnych przykładów stylu folklorystycznego w muzyce polskiej XX wieku. Jednak w odróżnieniu od tradycji Karola Szymanowskiego, ludowa stylizacja, jaką zaproponował Lutosławski, wydaje się dużo mniej intelektualna i powściągliwa. Charakteryzuje się prostotą i dosłownością, dzięki której, pomimo artystycznego wyrafinowania, właściwym byłoby odniesienie utworu do pojęcia sztuki naiwnej – w najlepszym sensie tego słowa.

Robert Losiak


Koncert fortepianowy
a-moll op. 16 należy do grupy najsłynniejszych dzieł Edvarda Griega – najbardziej rozpoznawalnego norweskiego twórcy (znanego z dwóch suit Peer Gynt). Była to kompozycja istotna dla samego twórcy w momencie jej powstania, a współcześnie pozostaje jednym z najbardziej popularnych koncertów fortepianowych w historii tego gatunku. Z perspektywy całej spuścizny Griega, utwór ten nie był nowatorski, jednak pomysły muzyczne w nim zawarte głęboko zapisały się w pamięci szerokiego grona odbiorców. Koncert fortepianowy wpisuje się w tendencje rozwojowe tego gatunku z I połowy XIX wieku. Słychać w nim inspiracje zarówno Koncertem fortepianowym a-moll op. 54 Roberta Schumanna, jak i koncertami Fryderyka Chopina. Warszawska publiczność miała okazję poznać tę kompozycję już kilka lat po jej powstaniu – Koncert fortepianowy a-moll wykonywał w Warszawie m.in. Ignacy Jan Paderewski.

Dagmara Łopatowska-Romsvik
(oprac. red.)



VI Symfonia –  jak często bywa określana: łabędzi śpiew Piotra Czajkowskiego – ukończona w 1893 roku, na kilka miesięcy przed śmiercią, uważana była przez samego twórcę za jego najdoskonalsze dzieło, spełnienie nie tylko ściśle muzycznej, ale być może przed wszystkim duchowej wizji własnego symfonizmu. W tym kontekście tytuł Patetyczna, który odnosić mógłby się przecież do znacznej części całego dorobku kompozytora, nie oddaje głębi egzystencjalnego tragizmu, jakim przeniknięte jest to dzieło. Jeśli patos znamionuje energia i walka, to Szósta wyraźnie go przekracza, docierając w lamentacyjnym finale do ciszy, która staje się wymownym kresem podjętej wędrówki.

Robert Losiak



Utwór Mała suita Witolda Lutosławskiego pochodzi z katalogu Polskiego Wydawnictwa Muzycznego.

Na koncert zaprasza Mecenas Roku Filharmonii Narodowej – PGE Polska Grupa Energetyczna
Zamknij

Krzysztof Urbański

We wrześniu 2025 roku Krzysztof Urbański rozpoczął drugi sezon na stanowisku dyrektora artystycznego Filharmonii Narodowej w Warszawie oraz głównego dyrygenta Berner Symphonieorchester. Od 2022 roku jest również głównym dyrygentem gościnnym Orchestra della Svizzera italiana.

Krzysztof Urbański występował jako dyrygent gościnny m.in. z Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, Berliner Philharmoniker, Staatskapelle Dresden, Gewandhausorchester Leipzig, London Symphony Orchestra, Philharmonia Orchestra, Tonhalle-Orchester Zürich, Orchestre de Paris, Chicago Symphony Orchestra, New York Philharmonic, Los Angeles Philharmonic i San Francisco Symphony.

W latach 2011–2021 artysta pełnił funkcję dyrektora muzycznego Indianapolis Symphony Orchestra, a w latach 2010–2017 głównego dyrygenta i kierownika artystycznego Trondheim Symfoniorkester & Opera; w 2017 roku został mianowany honorowym dyrygentem gościnnym tej orkiestry. Był także głównym dyrygentem gościnnym Tokyo Symphony Orchestra (2012–2016) oraz NDR Elbphilharmonie Orchester (2015–2021).

W 2007 roku Krzysztof Urbański zdobył pierwszą nagrodę w Prague Spring Conducting Competition, a w 2015 roku został laureatem Leonard Bernstein Award podczas Schleswig-Holstein Musik Festival.

Wraz z NDR Elbphilharmonie Orchester dyrygent zarejestrował utwory Witolda Lutosławskiego, IX Symfonię Antonína Dvořáka, Święto wiosny Igora Strawińskiego, V Symfonię Dmitrija Szostakowicza i utwory Richarda Straussa – wszystkie pod szyldem Alpha Classics. Jego dyskografia obejmuje również płytę z utworami Fryderyka Chopina na fortepian i orkiestrę, nagraną dla wytwórni Deutsche Grammophon z Janem Lisieckim i NDR Elbphilharmonie Orchester (album otrzymał nagrodę ECHO Klassik) oraz zarejestrowany z Sol Gabettą i Berliner Philharmoniker dla wytwórni Sony I Koncert wiolonczelowy Bohuslava Martinů.
 

[2025]

Strona wykorzystuje COOKIES w celu zwiększenia użyteczności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.