Koncert symfoniczny - ODWOŁANY Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Koncert symfoniczny - ODWOŁANY
Thomas Dausgaard, fot. Thomas Grøndahl

Z przykrością informujemy, że z powodu choroby artystów biorących udział w koncertach symfonicznych 3 i 4 grudnia, koncerty te zostają odwołane.

Bilety zakupione w kasach Filharmonii można zwrócić na miejscu, w godzinach pracy kas.
Jeśli dokonali Państwo zakupu poprzez bilety24 - serwis skontaktuje się z Państwem z informacją o możliwości zwrotu.
 

 

Tchnący spokojem i eufonią graduał Locus iste zabrzmiał po raz pierwszy w październiku 1869 roku dla uczczenia konsekracji Votivkapelle, jednego z pierwszych ukończonych segmentów neogotyckiej Nowej Katedry w Linzu. Kompozytor w tym czasie rozpoczął już wiedeński etap swej kariery, ale chętnie przyjął zaproszenie od społeczności, w której pamiętano go i ceniono.

Według wielu komentatorów to właśnie w Trzeciej narodził się Bruckner taki, jakim go zapamiętano – autor nowej koncepcji monumentalnej symfonii, konstruowanej częściowo zgodnie z tradycją gatunku, ale też traktującą ją ekstensywnie. Rozległe grupy tematyczne, ich przetwarzanie na zasadzie organowej improwizacji, silne kontrasty, patos, masywne brzmienia grup instrumentów dętych – te wszystkie znaki rozpoznawcze powracać miały w kolejnych symfoniach, mimo że przyjęcie tej omawianej było zrazu fatalne. Prawykonanie pierwszej wersji z 1873 roku odrzucono po kilku próbach, prezentacja przerobionej po raz kolejny wersji z 1877 roku stała się katastrofą; istnieje jeszcze trzecia, główna wersja, z 1890 roku, zmieniana pod wpływem sugestii dyrygentów, braci Schalków. Koncert przypomni pierwotną postać dzieła wydaną na podstawie rękopisu, który Bruckner podarował Wagnerowi, dedykując mu swą symfonię.

Szymanowski w wywiadzie udzielonym Mateuszowi Glińskiemu („Muzyka” 1926) tak mówił o genezie Stabat Mater: „Na postanowienie moje napisania utworu religijnego wpłynął cały szereg pobudek, od wewnętrznych osobistych przeżyć począwszy aż do zewnętrznych okoliczności życiowych, które sprawiły, że ostatniej zimy, odłożywszy chwilowo na bok inne, zaczęte już »świeckie dzieła«, poświęciłem się wyłącznie Stabat Mater”. Wśród „okoliczności zewnętrznych” znalazło się bolesne doświadczenie tragicznej śmierci siostrzenicy autora, Alusi Bartoszewiczówny, ale o kompozycji religijnej nawiązującej do wątków ludowych autor myślał już wcześniej. Sięgnął po słowa hymnu Stabat Mater zainspirowany i zachwycony przekładem Józefa Jankowskiego, tworząc jedno ze swych najdoskonalszych, najgłębiej przeżytych dzieł, łączących nowatorskie elementy języka muzycznego z bardzo subtelnie użytymi archaizacjami oraz odwołaniami do muzyki tradycyjnej.

Zamknij

Szymon Mechliński

W sezonie artystycznym 2021/2022 Szymon Mechliński powraca na sceny Fińskiej Opery Narodowej (Silvio w Pajacach Leoncavalla), Opery Wrocławskiej (Ottokar w Wolnym strzelcu Webera, Lescaut w Manon Lescaut Pucciniego oraz Marcello w La Boheme Pucciniego), Teatru Wielkiego – Opery Narodowej (Escamillo w Carmen Bizeta oraz Gasztołd w odkrytej niedawno operze Barbara Radziwiłłówna Henryka Jareckiego). Jego przyszłe angaże obejmują także ponowny występ na Glyndebourne Festival. W ubiegłym sezonie zadebiutował jako Guglielmo w Cosi fan tutte Mozarta w Teatro de la Maestranza w Sewilli oraz w Pajacach w Fińskiej Operze Narodowej.

Wśród innych osiągnięć Szymona Mechlińskiego należy wymienić ponowny udział w produkcji The Veiled Prophet (Wexford Opera Festival), kreację Strahlbuscha w nowej inscenizacji Irrelohe Schrekera (Opéra de Lyon), rolę Filipa Marii Viscontiego w Beatrice di Tenda Belliniego (Nationaltheater Mannheim), partię Ryksa w wykonaniu koncertowym Casanovy Różyckiego w Filharmonii Narodowej, Lescaut w inscenizacji Manon Lescaut w Operze Poznańskiej i Dandiniego w Kopciuszku Rossiniego w Operze Wrocławskiej.

Jego ważniejsze ostatnie role to: Doktor Malatesta w Don Pasquale Donizettiego i Luigi w Il Bravo Mercadantego w ramach Wexford Festival Opera, Foka w Czarodziejce Czajkowskiego w Opéra de Lyon, tytułowy Eugeniusz Oniegin na scenach Theater Dortmund i Opéra de Toulon, Książę Yamadori w Madame Butterfly na Glyndebourne Festival, Fritz w Die tote Stadt Korngolda (podczas trasy z Teatrem Wielkim – Operą Narodową), Raimbaud (Hrabia Ory Rossiniego) na Dorset Opera Festival oraz Marcello z La Boheme w Operze Bałtyckiej.

Mechliński współpracuje również z Operą Śląską w Bytomiu, Filharmonią Śląską, Muzeum Narodowym w Warszawie (Pałac Królikarnia) oraz Muzeum Feliksa Nowowiejskiego w Poznaniu. W tym ostatnim miejscu często występuje z recitalami. Można go także usłyszeć w partiach Fiorella w Cyruliku sewilskim Rossiniego, Zegara w Dziecku i czarach Ravela, Trzeciego Niewolnika w Czarodziejskim flecie Mozarta, Księcia w Weselu Figara oraz Marcella w Cyganerii. Wykonuje również partię barytonową w Stabat Mater Szymanowskiego.

Absolwent Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu w klasie Jerzego Mechlińskiego, Iwony Kowalkowskiej oraz Gabrieli Klimy-Kściuczyk (dyplom z wyróżnieniem). Obecnie kontynuuje naukę pod okiem Giorgia Zancanara.

 

[2022]