Furioso na dwie orkiestry smyczkowe brazylijskiego kompozytora Marlosa Nobre, zamówione z okazji XXI Bienal de Música Brasileira Contemporânea w Rio de Janeiro i wykonane po raz pierwszy w 2015 roku to kompozycja, której ekspresję zapowiada sam tytuł. Rozpoczyna się pełnym pasji moto perpetuo, po którym następuje odcinek eksponujący powtarzane, wyraziste figury rytmiczne (przywodzące na myśl Święto wiosny Igora Strawińskiego). W środkowym fragmencie siedmiominutowego utworu następuje uspokojenie ruchu, ale nie nastroju – pełnego niepokoju, a nawet grozy. Żywy, chromatyczny ruch powraca w końcowym odcinku kompozycji, w której brawurowo wykorzystana została bogata paleta faktury i artykulacji smyczkowej.
Piotr Maculewicz
„Pogodne, słoneczne dzieło, dojrzewające w ciepłych południowych temperaturach” to z kolei zapis entuzjastycznej reakcji pewnego belgijskiego muzykologa na Koncert na obój i małą orkiestrę Bohuslava Martinů, czeskiego kompozytora osiadłego na początku lat pięćdziesiątych XX wieku na Lazurowym Wybrzeżu. Utwór powstał na prośbę wybitnego oboisty Jiříego Tancibudka, przebywającego z dala od ojczyzny.
Pojęcia energii i światła dają się również odnieść do III Symfonii Ludwiga van Beethovena, stworzonej na samym początku dziewiętnastego stulecia – w dobie politycznych sukcesów Napoleona Bonapartego. Jako rewolucyjny utwór powstały w czasach przełomu, Eroica uznawana jest nierzadko za pierwszą w pełni romantyczną symfonię w historii.
Bartłomiej Gembicki
