Orkiestrowa fantazja Schubertiade Leonarda Slatkina, światowej sławy amerykańskiego dyrygenta oraz kompozytora, powstała na zamówienie Hiroshima Symphony Orchestra i miała prawykonanie w Japonii w styczniu 2025 roku. Zarówno tytuł, jak i opisana w partyturze pozamuzyczna fabuła utworu, stanowią nawiązanie do tradycji biesiad muzycznych, które Franz Schubert z przyjaciółmi organizował w swoim wiedeńskim mieszkaniu. W trzyczęściowej formie Slatkin przedstawia wyimaginowany przebieg takiego wieczoru, wplatając wątki Schubertowskich partytur, w tym pierwsze takty Symfonii „Niedokończonej” w misternej formie passacaglii.

Aaron Copland uchodzi za jednego z najbardziej reprezentatywnych kompozytorów dla muzyki amerykańskiej XX wieku. Kształcił się w latach dwudziestych m.in. w paryskiej szkole Nadii Boulanger, gdzie ugruntował swój neoklasycystyczny styl, który łączył z elementami tradycji ludowej i jazzu. Jego twórczość, wyróżniając się warsztatową sprawnością i sugestywnością pozamuzycznego obrazowania, wykazuje wiele pokrewieństw z muzyką filmową. Cechy te odnaleźć można w balecie Appalachian Spring, skomponowanym w 1944 roku we współpracy z wybitną choreografką Marthą Graham, w rok później zinstrumentowanym na orkiestrę w formie suity.

II Symfonia Siergieja Rachmaninowa została wykonana z sukcesem po raz pierwszy w 1908 roku w Petersburgu i do dziś pozostaje najbardziej docenianą w dorobku symfonicznym rosyjskiego twórcy. Uniwersalny język późnoromantycznej symfoniki, wyrazowo-estetyczny przekaz dzieła (intensywny melanż dramatyzmu i liryzmu), jak i elementy melodyki o wyraźnie rosyjskiej proweniencji, wskazują na silne związki z twórczością Piotra Czajkowskiego, do których Rachmaninow chętnie się przyznawał.
 

Robert Losiak