Koncert symfoniczny Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Koncert symfoniczny
Krzysztof Urbański (fot. Bartek Barczyk); Alexandra Dariescu (fot. Nick Rutter)

Małą suitę napisał Witold Lutosławski w 1951 roku (wersja orkiestrowa) na motywach muzyki ludowej regionu Rzeszowszczyzny. Utwór stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych i popularnych przykładów stylu folklorystycznego w muzyce polskiej XX wieku. Jednak w odróżnieniu od tradycji Karola Szymanowskiego, ludowa stylizacja, jaką zaproponował Lutosławski, wydaje się dużo mniej intelektualna i powściągliwa. Charakteryzuje się prostotą i dosłownością, dzięki której, pomimo artystycznego wyrafinowania, właściwym byłoby odniesienie utworu do pojęcia sztuki naiwnej – w najlepszym sensie tego słowa.

Robert Losiak


Koncert fortepianowy
a-moll op. 16 należy do grupy najsłynniejszych dzieł Edvarda Griega – najbardziej rozpoznawalnego norweskiego twórcy (znanego z dwóch suit Peer Gynt). Była to kompozycja istotna dla samego twórcy w momencie jej powstania, a współcześnie pozostaje jednym z najbardziej popularnych koncertów fortepianowych w historii tego gatunku. Z perspektywy całej spuścizny Griega, utwór ten nie był nowatorski, jednak pomysły muzyczne w nim zawarte głęboko zapisały się w pamięci szerokiego grona odbiorców. Koncert fortepianowy wpisuje się w tendencje rozwojowe tego gatunku z I połowy XIX wieku. Słychać w nim inspiracje zarówno Koncertem fortepianowym a-moll op. 54 Roberta Schumanna, jak i koncertami Fryderyka Chopina. Warszawska publiczność miała okazję poznać tę kompozycję już kilka lat po jej powstaniu – Koncert fortepianowy a-moll wykonywał w Warszawie m.in. Ignacy Jan Paderewski.

Dagmara Łopatowska-Romsvik
(oprac. red.)



VI Symfonia –  jak często bywa określana: łabędzi śpiew Piotra Czajkowskiego – ukończona w 1893 roku, na kilka miesięcy przed śmiercią, uważana była przez samego twórcę za jego najdoskonalsze dzieło, spełnienie nie tylko ściśle muzycznej, ale być może przed wszystkim duchowej wizji własnego symfonizmu. W tym kontekście tytuł Patetyczna, który odnosić mógłby się przecież do znacznej części całego dorobku kompozytora, nie oddaje głębi egzystencjalnego tragizmu, jakim przeniknięte jest to dzieło. Jeśli patos znamionuje energia i walka, to Szósta wyraźnie go przekracza, docierając w lamentacyjnym finale do ciszy, która staje się wymownym kresem podjętej wędrówki.

Robert Losiak



Utwór Mała suita Witolda Lutosławskiego pochodzi z katalogu Polskiego Wydawnictwa Muzycznego.

Na koncert zaprasza Mecenas Roku Filharmonii Narodowej – PGE Polska Grupa Energetyczna
Zamknij

Alexandra Dariescu

Alexandra Dariescu, światowej sławy solistka, blisko współpracuje z BBC Symphony, Academy of St Martin in the Fields, Detroit Symphony i Melbourne Symphony. Występowała też m.in. z London Symphony Orchestra, Orchestre National de France, London Philharmonic Orchestra, Royal Stockholm Philharmonic Orchestra, Oslo Philharmonic Orchestra i Copenhagen Philharmonic Orchestra. Artystka grała pod batutami takich dyrygentów jak Ádám Fischer, Cristian Măcelaru, Alain Altinoglu, Sakari Oramo, John Storgårds, Fabien Gabel, Vasily Petrenko, Ryan Bancroft, James Gaffigan i JoAnn Falletta.

W sezonie 2025/2026 Alexandra Dariescu wystąpiła z Philharmonia Orchestra pod kierownictwem Santtu-Matiasa Rouvaliego podczas Enescu Festival w Bukareszcie, następnie podczas inauguracji sezonu w Tallinnie z Estonian National Symphony pod batutą Olariego Eltsa oraz w Belgii, z towarzyszeniem Brussels Philharmonic pod dyrekcją Kazushiego Ōno. W trakcie tych występów wykonała dwie Fantaisie Nadii Boulanger i George’a Enescu i Koncert fortepianowy Clary Schumann, który jest podstawą repertuaru artystki. Pianistka po raz pierwszy wystąpi z Pacific Symphony pod kierownictwem Tianyi Lu w Stanach Zjednoczonych. Zagra także z towarzyszeniem Malmö Symphony Orchestra i Aalborg Symphony Orchestra, a w Wielkiej Brytanii – ponownie z Royal Philharmonic Orchestra i Royal Liverpool Philharmonic Orchestra. Zadebiutuje też w Southbank Centre, w ramach renomowanej serii recitali fortepianowych.

W 2017 roku Alexandra Dariescu zdobyła światową sławę za sprawą pionierskiego, multimedialnego projektu recitalów fortepianowych, zatytułowanych The Nutcracker and I, w trakcie których towarzyszyli jej tancerze i animacje cyfrowe. Jako zwolenniczka repertuaru inkluzywnego, artystka prawykonała w ostatnim czasie utwory Dory Pejačević i Doreen Carwithen z BBC Symphony Orchestra oraz Shades of Unbroken Dreams Jamesa Lee III – utwór skomponowany specjalnie dla niej – z towarzyszeniem Detroit Symphony i BBC Philharmonic. Pianistka dokonała też nagrania niedawno odkrytego Koncertu fortepianowego Leokadii Kaszperowej z 1900 roku dla BBC Radio 3.

Alexandra Dariescu posiada dorobek fonograficzny, obejmujący dziesięć docenionych przez krytyków płyt, z których najnowsze to nagrania Ronda D-dur Wolfganga Amadeusa Mozarta z towarzyszeniem Academy of St Marin in the Fields oraz koncertów fortepianowych Clary Schumann i Edvarda Griega z Philharmonia Orchestra pod batutą Tianyi Lu. Pianistka nagrała też album z Agelą Gheorghiu (Decca) oraz płytę z I Koncertem fortepianowym h-moll Piotra Czajkowskiego we współpracy z Royal Philharmonic Orchestra.

Artystka kształciła się m.in. pod kierunkiem sir Andrása Schiffa i dame Imogen Cooper. W 2020 roku Alexandra Dariescu otrzymała Order Narodowy Zasługi w randze Kawalera, przyznany jej przez Prezydenta Rumunii, została też przyjęta jako Associated Member do Royal Northern College of Music. Od września 2024 roku artystka objęła stanowisko profesora fortepianu w londyńskiej Guildhall School of Music and Drama.

 

[2026]

Strona wykorzystuje COOKIES w celu zwiększenia użyteczności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.