W 1930 roku w Londynie przeprowadzono bezprecedensowy eksperyment: powołano wielką orkiestrę symfoniczną, mającą zaspokoić rosnące potrzeby stosunkowo nowego medium – radia, a zarazem rzucić wyzwanie najważniejszym zespołom filharmonicznym świata. Tak powstała BBC Symphony Orchestra, która poziomem, pracowitością i misją imponuje od blisko stu lat. Co roku przyciąga też uwagę słuchaczy transmisjami ze słynnego letniego festiwalu BBC Proms.
Historia ludzkiej kreatywności uczy, że wakacje bywają znakomitym czasem na tworzenie wielkich dzieł. Swój jedyny, a zarazem monumentalny Koncert fortepianowy g-moll Antonín Dvořák skomponował późnym latem 1876 roku. To utwór wymykający się przyzwyczajeniom utrwalonym przez historię gatunku. Zamiast traktować fortepian jako „oponenta” orkiestry, kompozytor uczynił z niego jej bliskiego partnera. Nie znaczy to jednak, że partia solisty jest prosta – złośliwi twierdzili wręcz, że pianista musi się przy klawiaturze niepotrzebnie napracować. Po śmierci Dvořáka powstała nawet wersja mająca wydobyć solistę z rzekomego cienia i uchronić utwór przed zapomnieniem.
Dvořák należał – od początku istnienia londyńskiej orkiestry – do grona jej ulubionych zagranicznych kompozytorów. Narodową chlubą zespołu był natomiast Edward Elgar. Sędziwy twórca przyglądał się narodzinom i pierwszym sukcesom brytyjskiej rozgłośni. Był też pierwszym kompozytorem dyrygentem, który zaprezentował słuchaczom BBC własną kompozycję. Niedługo po powstaniu orkiestry, BBC zorganizowało festiwal na cześć swojego mistrza; w jego trakcie – w obecności autora – przypomniano m.in. I Symfonię, uznaną za krok milowy muzyki angielskiej.
Bartłomiej Gembicki