Nemanja Radulović
Serbsko-francuski artysta słynie z emocjonalnego przekazu wykonywanej muzyki, głębi wyrazu, elektryzującej wirtuozerii oraz odważnych programów.
W sezonie 2025/2026 Nemanja Radulović zaprezentuje kilkakrotnie swoją „ekscytującą, magiczną interpretację” Koncertu skrzypcowego d-moll Arama Chaczaturiana z George Enescu Philharmonic Orchestra (dyr. Cristian Măcelaru) podczas inauguracyjnego koncertu George Enescu International Festival oraz z Baltimore Symphony (dyr. Marin Alsop) i Melbourne Symphony (dyr. Jaime Martín). Zadebiutuje z Bamberger Symphoniker i rozpocznie współpracę z Royal Scottish National Orchestra (dyr. Giedrė Šlekytė) i Belgian National Orchestra (dyr. Antony Hermus) w BOZAR w Brukseli i Philharmonie de Paris. Sezon zakończy koncertami w Australii i Japonii (z orkiestrami symfonicznymi z Melbourne, Tasmanii i Yomiuri Nippon) oraz recitalami w Japonii.
Artysta jest również wykonawcą muzyki kameralnej, którą prezentuje z entuzjazmem na międzynarodowych scenach koncertowych.
Ostatnio Nemanja Radulović występował z New York Philharmonic, Accademia Nazionale di Santa Cecilia, Münchner Philharmoniker, Pittsburgh Symphony, Göteborgs Symfoniker, ORF Radio-Symphonieorchester Wien i Sydney Symphony Orchestra, a także z zespołem Double Sens podczas festiwali La Folle Journée de Nantes i Chorégies d’Orange oraz w Philharmonie de Paris, Théâtre des Champs-Élysées i Berliner Philharmonie.
Od 2021 roku artysta jest związany wyłącznym kontraktem z Warner Classics. Dla tej wytwórni nagrał płyty Roots, Beethoven (Opus Klassik Award 2024) i drugi album z utworami Bacha (z zespołem Double Sens, 2024). Baïka, jedna z dziewięciu płyt zarejestrowanych dla Deutsche Grammophon i Universal Music Group, otrzymała pięć gwiazdek i Critics’ Choice Award magazynu BBC Music. Skrzypek zdobył również Opus Klassik Award 2015, Victoires de la Musique Classique (2000, 2014) oraz szereg innych nagród. Ostatnio ukazał się jego najnowszy album z muzyką Siergieja Prokofiewa.
Nemanja Radulović jest zwycięzcą kilku międzynarodowych konkursów skrzypcowych m.in. Joseph Joachim Violinwettbewerb w Hanowerze. Uniwersytet Sztuki w Niš w Serbii przyznał mu tytuł doktora honoris causa, a francuski minister kultury – Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres.
Urodzony w Serbii w 1985 roku, studiował na Wydziale Sztuki i Muzyki w Belgradzie, w Hochschule für Musik Saar w Saarbrücken, Accademia Stauffer w Cremonie pod kierunkiem Salvatore Accarda oraz w Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris w klasie skrzypiec Patrice’a Fontanarosy.
[2026]