pp...F!1: Recital Andrzeja Wiercińskiego Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści

Domenico Scarlatti – rówieśnik Bacha i Händla – wielka osobowość i indywidualność świata muzyki I połowy XVIII wieku. Był „Chopinem klawesynu”? To może wniosek zbyt daleko posunięty, bo osobowość Fryderyka trudno porównywać z czyjąkolwiek inną. Niemniej włoski kompozytor w swojej twórczości bardzo wyraźnie skupił się na muzyce klawiszowej. Gwoli ścisłości, komponował również opery, na co Chopin się nie zdecydował, chociaż wielu go o to prosiło. Sonaty Domenica Scarlattiego mają ogromne znaczenie dla rozwoju muzyki. Niby to utwory drobne, ale jest ich dużo ponad pięćset, a pierwsze z nich wydano pod nazwą Essercizi per gravicembalo. Jeśli nawet w pierwotnym zamyśle miały być utworami dydaktycznymi, to dzisiaj nie sposób zamknąć ich w tak wąskich ramach. Potrafią frapować nastrojami i barwami oraz ujmować finezyjnością – ten aspekt z czasem chyba zyskał na znaczeniu. Zdaje się, że Chopin ich nie znał, w odróżnieniu od dzieł Mozarta czy Bacha, dla których miał najwyższe uznanie i niesłabnący podziw.

Śladem tej miłości Chopina dla dorobku Bacha podążał niewątpliwie znakomity włoski pianista i świetny kompozytor Ferruccio Busoni. Wyraźnym jej dowodem może być fortepianowa transkrypcja Chaconne d-moll, w oryginale utworu skrzypcowego, stanowiącego finałową część II Partity d-moll BWV 1004. Ta rozbudowana, kunsztowna konstrukcja dźwiękowa to cykl ostinatowych (czyli opartych na powtarzalnym wzorcu) wariacji, wyprowadzonych z dość „niewinnego” tematu. Busoni, przenosząc skrzypcowy oryginał na fakturę fortepianu, wzbogacił brzmienie, dobarwił i zagęścił harmonie, a w kilku drobnych szczegółach dopowiedział coś od siebie. Zawsze miał jednak na uwadze jak największą wierność oryginałowi Bacha. Finalnie stworzył jedno z najtrudniejszych fortepianowych dzieł w literaturze muzycznej. Chaconne to jak poszukiwanie sedna sztuki dźwięków, wielka wędrówka po wspaniałym, muzycznym gmachu. Labirynt bez wyjścia? Raczej niezwykła, genialna konstrukcja. Na pewno bardziej uporządkowana niż fantastyczne krainy, wykreowane przez Roberta Schumanna w cyklu Kreisleriana op. 16. To niezwykłe dzieło powstało w ciągu zaledwie czterech dni kwietnia 1838 roku. Schumann musiał tworzyć je niemal w transie, a owocem tego artystycznego porywu okazał się jeden z najdoskonalszych jego utworów. Dedykował go Fryderykowi Chopinowi, którego sztukę darzył absolutnym uwielbieniem. Bez wzajemności – ponoć Chopin „skomentował przychylnie jedynie projekt tytułowej winiety”.

 

Po prostu… Filharmonia! Projekt 1:

Fryderyk Chopin i jego sztuka – jakie naprawdę zajmuje miejsce w dziejach muzyki? Odpowiedź najprostsza: w apogeum europejskiego romantyzmu, pośród innych twórców otaczających fortepian szczególną uwagą. Można jednak snuć wątki pokrewieństw wybiegające poza chronologiczne ramy, sięgające dalej i głębiej, nieograniczające się do rozdziału historii muzyki zatytułowanego „romantyzm”. Być może wówczas, poszukując skojarzeń z czasami odległymi – choćby ze światem, w którym współczesnych fortepianów jeszcze nie było – twórczość Chopina zyska nowe, ciekawe i nieoczywiste konteksty? Warto próbować, śmiało eksplorując również krainę kameralistyki.

 

Marcin Majchrowski
 

 

Zamknij

Andrzej Wierciński

Andrzej Wierciński rozwijał swoje umiejętności pod opieką profesor Anny Jastrzębskiej-Quinn w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej im. Zenona Brzewskiego w Warszawie (2010–2014) oraz ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, w klasie fortepianu profesora Wojciecha Świtały (2014–2019). W 2020 roku otrzymał dyplom ukończenia podyplomowego kursu pianistycznego na Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu pod okiem profesora Pavla Gililova.

Jako półfinalista XVIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, Andrzej zasłynął jako artysta dojrzały, który posiada znakomity warsztat techniczny, pozwalający kreować dźwięk bardzo swobodnie. W październiku 2019 roku zdobył III Nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Hong Kongu, a w 2022 roku zdobył III Nagrodę na Amerykańskim Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ignacego Jana Paderewskiego w Los Angeles, wyróżniając się mocno swoją osobowością, oraz Grand Prix na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym „Red Maple Music Competition” w Toronto.

Jego wysiłki zaowocowały również wieloma imponującymi nagrodami na innych prestiżowych krajowych i międzynarodowych konkursach pianistycznych: na Międzynarodowym Konkursie „Halina Czerny-Stefańska in memoriam” w Poznaniu (III nagroda, 2014), na Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim „Golden Ring” w Słowenii (I nagroda, 2014), na Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Budapeszcie (I nagroda, 2014), na Międzynarodowym Konkursie w Tbilisi (V nagroda oraz nagroda za najlepsze wykonanie sonaty klasycznej, 2017), na Międzynarodowym Konkursie w Neapolu „Neapolitan Masters” (I nagroda oraz wiele innych znaczących nagród, takich jak kontrakt z wytwórnią w Chinach, koncerty w Danii, Chinach i Włoszech czy możliwość współpracy z Orchestra Sinfonica di Roma, 2018), na Pierwszym Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Wiedniu (Złoty Medal, 2019), na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Saint-Priest we Francji (I nagroda oraz szereg nagród pozaregulaminowych – w tym kontrakt płytowy z wytwórnią KNS Classical oraz tournée koncertowe po krajach europejskich, 2019), na Berlińskim Międzynarodowym Konkursie Muzycznym (srebrny medal, 2019) i na Paryskim Międzynarodowym Konkursie Muzycznym (zwycięzca nagrody honorowej oraz wielu innych nagród, 2019).

Swoje umiejętności doskonalił biorąc udział w międzynarodowych kursach mistrzowskich prowadzonych przez wybitnych pedagogów, takich jak Michel Béroff, Dmitri Alexeev, Carlo Palese, Akiko Ebi, Lee Kum-Sing, Anna Malikova, Katarzyna Popowa-Zydroń, Andrzej Jasiński, Dang Thai Son, Tamás Ungár, czy Janusz Olejniczak. Uczestniczył w miesięcznym kursie pianistycznym Morningside Music Bridge w Calgary, gdzie otrzymał między innymi lekcje mistrzowskie od André Laplante i Krzysztofa Jabłońskiego. Otrzymał również bardzo cenne wskazówki muzyczne od Danila Trifonova podczas kursów mistrzowskich w Katowicach.

Andrzej Wierciński jest laureatem kilku stypendiów specjalnych – w tym Stypendium Artystycznego Fundacji YAMAHA, Stypendium Krystiana Zimermana oraz Stypendium Artystycznego Fundacji Sinfonia Varsovia im. Franciszka Wybrańczyka.

W ostatnich latach Andrzej występował z recitalami w większości krajów europejskich, Kanadzie, Indonezji i Japonii. Współpracował z firmą KAWAI oraz Japan Arts, które wielokrotnie zaprosiły artystę do Azji na tournée. Znaczącym wydarzeniem w jego karierze było wykonanie III Koncertu fortepianowego c-moll op. 37 Ludwiga van Beethovena, pod batutą Maestro Macieja Tworka w Filharmonii Narodowej, podczas 24. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena z zaproszenia Elżbiety Pendereckiej. Ponadto artysta współpracował z maestro Alexandrem Liebreichem, Jackiem Kasprzykiem, Mirosławem Błaszczykiem oraz Markiem Mosiem.

W 2015 roku podczas spotkania Prezydenta Polski Bronisława Komorowskiego z Księżną Japonii Masako Owadą w Tokio zagrał recital chopinowski w sali balowej hotelu, gdzie rezydowała polska osobistość. W 2015 roku wydał swoją pierwszą płytę z Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina, grając solowe utwory fortepianowe Scarlattiego, Schumanna i Chopina.