Recital fortepianowy - zmiana programu i obsady Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Recital fortepianowy - zmiana programu i obsady
Maria João Pires (fot. Ksawery Zamoyski); Marc-André Hamelin (fot. Sim Cannety Clarke)

Szanowni Państwo,

w związku z decyzją Marii João Pires o zakończeniu działalności koncertowej, zmianie uległ kształt recitalu 26 kwietnia 2026.
Tego wieczoru na estradzie Sali Koncertowej wystąpi Marc-André Hamelin, który przedstawi repertuar złożony z dzieł m.in. Josepha Haydna, Sergieja Rachmaninowa i Franka Zappy (więcej szczegółów: tutaj).

Bilety zakupione na koncert duetu Marii João Pires i Marc-André Hamelina zachowują swoją ważność na recital solo Marc-André Hamelina, ale podlegają też zwrotom.

 

W latach 1828–1845 Felix Mendelssohn-Bartholdy stworzył 48 miniatur fortepianowych, które nazwał Pieśniami bez słów. Tylko niektóre z tych wydanych w 8 zeszytach utworów posiadają literackie tytuły. Tak jest w przypadku pochodzącej z 6 zeszytu miniatury w tonacji C-dur op. 67 nr 4, nazwanej przez kompozytora Spinnerlied (Pieśnią prządki). Autorem wersji na 4 ręce jest Carl Czerny.

Ostatnia, piąta Sonata na fortepian na 4 ręce C-dur KV 521 Wolfganga Amadeusa Mozarta (1787) pisana z myślą o siostrze przyjaciela Gottfrieda von Jacquin, ostatecznie została zadedykowana młodym pianistkom amatorkom, córkom bogatego wiedeńskiego kupca, pannom Natorp. Ten trzyczęściowy utwór jest idealnym odzwierciedleniem Mozartowskiego stylu, w którym wdzięk i elegancja łączą się z doskonałością architektury formalnej.

Gra na 4 ręce na fortepianie stanowiła nieodłączny element każdej Schubertiady. Należącą do tego typu repertuaru Fantazję f-moll D 940 i Allegro a-moll D 947 (opublikowane pośmiertnie z dodanym przez wydawcę sugestywnym tytułem Lebensstürme – Życiowe burze) Franz Schubert skomponował w pierwszej połowie 1828 roku. Jesienią tego samego roku zmarł, przegrywając walkę ze śmiertelną chorobą. Odtąd kontekst biograficzny zdaje się być na stałe przypisany do melancholijnej powagi obu tych kompozycji.


Grzegorz Zieziula

Zamknij

Marc-André Hamelin

„Wykonawca o prawie nadludzkiej technicznej sprawności” („The New York Times”), pianista Marc-André Hamelin słynie z niezrównanego łączenia niezwykłej muzykalności i doskonałej techniki, wykonując dzieła należące zarówno do kanonu repertuarowego, jak i eksplorując rzadko prezentowane utwory XIX, XX i XXI wieku.

Wśród najważniejszych wydarzeń bieżącego sezonu pianisty należy wymienić występy z Orchestra of St. Luke’s w Carnegie Hall (kwintety fortepianowe Florence’a Price’a oraz Johannesa Brahmsa), Berliner Philharmoniker i Markiem Janowskim (Koncert fortepianowy f-moll Maxa Regera), San Diego Symphony pod dyrekcją Rafaela Payare’a (II Koncert fortepianowy A-dur Ferenca Liszta), Toronto Symphony Orchestra pod batutą Gustava Gimena (Turangalîla-Symphonie Oliviera Messiaena), Netherlands Philharmonic i Joshuą Weilersteinem (Błękitna rapsodia George’a Gershwina) oraz Symphony Nova Scotia pod dyrekcją Holly’ego Mathiesona (Koncert fortepianowy a-moll Edvarda Griega). Pianista wystąpi również z recitalami m.in. w Wiedniu, Chicago, Toronto, Sao Paulo, Bogocie, Londynie i Amsterdamie.

Marc-André Hamelin jest związany wyłącznym kontraktem płytowym z wytwórnią Hyperion Records, dla której nagrał ponad 70 albumów. Ostatnio ukazały się płyty C.P.E. Bach: Sonatas & Rondos oraz William Bolcom: The Complete Rags, które zyskały szerokie uznanie.

W trakcie swojej kariery Marc-André Hamelin skomponował również ponad 30 utworów, których większość – w tym Etiudy i Toccata na temat „L’homme armé”, zamówione przez Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Vana Cliburna – zostały wydane przez Edition Peters. W sierpniu 2022 roku pianista dokonał prawykonania swojego ostatniego dzieła – Kwintetu fortepianowego wraz ze słynnym Dover Quartet w La Jolla Music Society.

Marc-André Hamelin otrzymał nagrodę za całokształt wybitnych osiągnięć od stowarzyszenia Preis der deutschen Schallplattenkritik, siedem Juno Awards, a także jedenaście nominacji do nagrody Grammy. W grudniu 2020 roku został odznaczony Paul de Hueck and Norman Walford Career Achievement Award w dziedzinie sztuki pianistycznej, przyznaną przez Ontario Arts Foundation. Pianista został uhonorowany Orderem Kanady (w stopniu Oficera); jest również Kawalerem Orderu Narodowego Québec oraz członkiem Royal Society of Canada.

 

[2023]

Strona wykorzystuje COOKIES w celu zwiększenia użyteczności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.