Od czasu zdobycia III nagrody w XVII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 2015 roku, Kate Liu cieszy się niesłabnącą sympatią polskiej publiczności. Pianistka o intymnym, wysublimowanym brzmieniu jest częstym gościem stołecznych sal koncertowych.
Trzy mazurki op. 59 Fryderyka Chopina, skomponowane w 1845 roku, stanowią szczytowe osiągnięcie kompozytora w tym gatunku – są to utwory pełne napięcia, dramatyzmu i melancholii, których wyraz wzmacniają kontrasty tempa, nastroju i harmonii. Interpretacje tych niepozornych utworów w wykonaniu Kate Liu nieraz wzbudzały zachwyt publiczności – uhonorowanych podczas Konkursu w 2015 roku nagrodą za najlepszą interpretację mazurków. Sonata b-moll op. 35 z 1839 roku stanowi zaś świadectwo dojrzałości polskiego kompozytora w podejściu do form cyklicznych. W zbiorowej świadomości szczególną rolę odegrała jej trzecia część – słynny Marsz żałobny.
II Sonata gis-moll op. 19 Aleksandra Skriabina z 1898 roku to wyraz fascynacji morzem obserwowanym nocą z wybrzeża – początkowo cichym i spokojnym, a w finale – gwałtownym i wzburzonym.
Występ amerykańskiej pianistki zwieńczy Prélude, choral et fugue Césara Francka – utwór z 1884 roku, który zyskał sławę za sprawą filmu Błędne gwiazdy Wielkiej Niedźwiedzicy (Vaghe stelle dell’Orsa) Luchina Viscontiego.