Recital fortepianowy Filharmonia Narodowa

Przejdź do treści
Recital fortepianowy
fot. archiwum artystki

Koncert został przeniesiony do Sali Koncertowej. Bilety zakupione do Sali Kameralnej zachowują swoją ważność oraz miejsce na widowni.

 

Na stronie pianistki (ewapoblocka.com) można znaleźć bardzo ciekawy wywiad; w obecnym kształcie graficznym (dostęp 7 czerwca 2021) prosto, lapidarnie zatytułowany i wyróżniony – po prostu: wywiad. Ale właściwie jest to „wywiad”, ponieważ Ewa Pobłocka przeprowadziła go sama z sobą, albo inaczej – spisała odpowiedzi i własne przemyślenia, odpowiadając na pytania, których nikt, nigdy, w żadnym oficjalnym wywiadzie jej nie zadał. Pada też i to najprostsze, ale może dla wielu artystów najtrudniejsze: „ulubieni kompozytorzy”? Ukryci zresztą są między „ulubionymi malarzami, pisarzami, ulubionymi filmami i muzeami”, bo może wówczas można tę trudność formułowania odpowiedzi przewalczyć? Odpowiedź Ewy Pobłockiej jest niby łatwa, ale wielce frapująca: „Bach, bo każda nuta na chwałę Pana i optymizm nawet w Trauer Ode, Schubert, bo smutek i wzruszenie…”.

Bach – chyba tylko obok Chopina, z którego dziełem Ewa Pobłocka związana jest w oczywisty sposób – w jej artystycznej drodze obecny jest od zawsze. W cytowanym „wywiadzie” wymienia go raz jeszcze, kiedy pada „pytanie” o najważniejsze koncerty, te zapamiętane na zawsze: „Pierwszy recital Bachowski w Filharmonii Narodowej w Warszawie [sic!]. Recital Bachowski w Wielki Piątek, w Muzeum Etnograficznym w Pruszkowie, kiedy poprosiłam o nieklaskanie. Był tylko Bach i razem z ostatnim akordem zgasły światła. Chciałam, żeby każdy wyszedł z koncertu tylko z muzyką w duszy.” Istotnie, właściwie niezależnie od wykonywanego repertuaru, muzyka Jana Sebastiana Bacha jak żadna inna skłania do refleksji, kieruje myśli w stronę pytań ważnych, których nawet nie powinno się jasno formułować, ubierać w słowa. Niezależnie od tego, czy słuchamy partit czy preludiów i fug z Das Wohltemperierte Klavier, czy kunsztownych kontrapunktycznych łamigłówek z Kunst der Fuge, zaczynają myśli krążyć w jakiejś innej, dalekiej od codzienności sferze. I może najważniejszym powołaniem artysty i sednem sztuki jest uszlachetnianie i uwznioślanie? Podpowiadanie otuchy i tworzenie antidotum na smutki szarej egzystencji? Kiedy słucha się w skupieniu Bacha w interpretacjach Ewy Pobłockiej – nie ma wątpliwości, że tak właśnie jest.

Zamknij

Ewa Pobłocka

Laureatka X Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1980), podczas którego została również uhonorowana nagrodą Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku pod kierunkiem Zbigniewa Śliwińskiego i Jerzego Sulikowskiego (dyplom z wyróżnieniem, 1981), odbyła także studia podyplomowe w Hamburgu u Conrada Hansena. Korzystała z konsultacji artystycznych Jadwigi Sukiennickiej, Rudolfa Kerera, Tatiany Nikołajewej i Marthy Argerich.

Jest laureatką pierwszej nagrody Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Giovanniego Battisty Viottiego w Vercelli (1977), zdobyła także złoty medal na Międzynarodowym Festiwalu Młodych Laureatów w Bordeaux (1979). Występowała niemal we wszystkich krajach Europy, w obu Amerykach, Chinach, Indonezji, Singapurze, Korei Południowej, Japonii, Australii i Republice Południowej Afryki. Z powodzeniem wykonuje muzykę kameralną. Dokonała licznych prawykonań i premierowych nagrań utworów polskich kompozytorów współczesnych, m.in. Andrzeja Panufnika, Witolda Lutosławskiego, Pawła Szymańskiego i Pawła Mykietyna. Nagrała ponad 50 płyt, m.in. dla Deutsche Grammophon, Pony Canyon, Victor JVC, Polskich Nagrań „Muza”, Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, CD Accord i BeArTon. Jako pierwsza polska pianistka w historii nagrała oba tomy Das wohltemperierte Klavier Johanna Sebastiana Bacha.

Ewa Pobłocka jest również cenionym pedagogiem. Prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, a także kursy mistrzowskie, m.in. w Kanadzie, Wietnamie, Japonii, Korei Południowej, Mongolii, Chinach, Irlandii, Belgii, Niemczech i Norwegii. Zasiada w jury krajowych i zagranicznych konkursów pianistycznych (m.in. w Warszawie, Tel Awiwie, Hamamatsu). Chętnie sięga po pióro – w 2021 roku ukazała się jej pierwsza książka Forte-piano. W Programie 2 Polskiego Radia prowadzi audycje poświęcone muzyce Johanna Sebastiana Bacha: Zacznij od Bacha (2020–2021) oraz Przypadki Bacha (2021).

 

[2022]