Oryginalny, a może odmieniany przez wszystkie przypadki rekonstrukcji i aranżacji? Niezależnie od formy, w której jest prezentowany, Antonio Vivaldi pozostaje niekwestionowanym królem zbiorowej wyobraźni. Jego koncertów z cyklu Cztery pory roku nie trzeba przedstawiać. Jeden z nich – Zima – w zaskakującym opracowaniu na flet podłużny, zabrzmi również podczas Viva Vivaldi. W centrum programu znalazły się także kompozycje z innego słynnego zbioru – L'Estro armonico, który na początku XVIII wieku dosłownie zmienił sposób myślenia o muzyce instrumentalnej. Opublikowany w Amsterdamie w 1711 roku szybko stał się międzynarodową sensacją. Muzyka Vivaldiego rozprzestrzeniała się po Europie z prędkością światła, a jego styl wywarł ogromny wpływ na całe pokolenie kompozytorów, w tym także na Johanna Sebastiana Bacha.
Program tego koncertu pokazuje Vivaldiego jako kompozytora o niezwykłej wyobraźni, który potrafił zamieniać muzykę instrumentalną w opowieści pełne emocji. Prezentowane w programie utwory łączy energia i wyraziste kontrasty, tak charakterystyczne dla weneckiego mistrza.
Rzadko spotykanym bohaterem wieczoru jest flet – instrument, któremu Vivaldi potrafił nadać niezwykle różnorodne oblicza. W słynnym, a jednocześnie niezwykle dowcipnym Il Gardellino (Szczygieł) muzyka niemal dosłownie naśladuje śpiew ptaka, pełna lekkości, ornamentów i błyskotliwej wirtuozerii. Z kolei La Notte (Noc) prowadzi słuchacza w świat tajemnicy i efemerycznego zaniepokojenia.
Program zamyka wyjątkowa wersja Zimy z cyklu Cztery pory roku, opracowana na flet podłużny. Jeden z największych evergreenów w historii muzyki zyskuje nowe brzmienie, jednocześnie kruche i subtelne. I być może jeszcze wyraźniej słychać w tym opracowaniu niezwykłą zdolność Vivaldiego do odmalowywania dźwiękiem natury i atmosfery.
Wrocławska Orkiestra Barokowa należy do wiodących polskich zespołów muzyki dawnej. To jeden z tych zespołów, które potrafią ożywić arcydzieła sprzed trzystu lat swoją niezwykłą świeżością interpretacyjną i energią. Ich koncerty to intensywne, pełne emocji doświadczenie muzyki wykonywanej z pasją i wyobraźnią. Jarosław Thiel, znakomity wiolonczelista, który od początku istnienia zespołu kształtuje charakter Wrocławskiej Orkiestry Barokowej, jest jedną z najważniejszych postaci polskiej sceny muzyki dawnej. Jego interpretacje łączą historyczną świadomość z naturalnością i dramaturgią, uzyskując efekt jednocześnie niezwykle precyzyjny i współczesny emocjonalnie.
Solista – Erik Bosgraaf, holenderski flecista i muzykolog, jest uznawany za jednego z najwybitniejszych i najbardziej wszechstronnych wykonawców muzyki dawnej na świecie.
Maria Peryt
